Κυριακή, 24 Ιανουαρίου 2010

ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

Από τη δεκαετία του 90 η Ευρωπαϊκή γεωργία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σοβαρό και πρωτόγνωρο πρόβλημα. Το πρόβλημα της μείωσης της παραγωγικότητας της γεωργίας , εξ αιτίας της μειωμένης παραγωγικότητας του εδάφους.
.
Ενώ οι στρεμματικές αποδώσεις παραμένουν σταθερές η μειώνονται , οι τιμές και οι ποσότητες των χρησιμοποιούμενων γεωργικών εφοδίων αυξάνονται. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ,το διαρκώς αυξανόμενο κόστος των αγροτικών προϊόντων.
.
Σε μια οικονομία ελεύθερης αγοράς , αυτό σημαίνει και αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων. Αύξηση όμως των τιμών των τροφίμων οδηγεί αναγκαστικά σε αύξηση των μισθών των εργαζομένων. Και αύξηση των μισθού και του μεροκάματου σημαίνει μείωση του ποσοστού του κέρδους των επιχειρήσεων
.
Για να αποφύγουν τον κίνδυνο της αύξησης των τιμών οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κατέφυγαν σε ένα τέχνασμα. Την αύξηση του κόστους παραγωγής των αγροτικών προϊόντων , αντί να την καλύπτουν με ανάλογη αύξηση της τιμής , την καλύπτουν με τις επιδοτήσεις. Σήμερα φθάσαμε στο σημείο ώστε το 40-50% του κόστους παραγωγής να καλύπτεται από την επιδότηση και το υπόλοιπο από την τιμή του προϊόντος.
.
Η πραγματική τιμή των αγροτικών προϊόντων αποτελείται από δύο μέρη. Το φανερό κομμάτι της αγοραίας τιμής και το κρυφό κομμάτι της επιδότησης. Με μία όμως σημαντική διαφορά. Το κρυφό κομμάτι της τιμής (επιδότηση), το πληρώνουν οι φορολογούμενοι Δηλαδή οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Ενώ οι προνομιούχοι αυτής της κοινωνίας πληρώνουν τα αγροτικά προϊόντα στην τιμή αγοράς , δηλαδή στην μισή περίπου τιμή τους. Γιατί το άλλο μισό το επιβαρύνονται οι εργαζόμενοι με τη φορολογία.
.
Στις καπιταλιστικές χώρες παρατηρείται , θα μπορούσε να πεί κανείς , ένα οικονομικό παράδοξο. Ενώ στα , τραπεζικά ,οικοδομικά η βιομηχανικά προϊόντα έχουμε το φαινόμενο της υπερτιμολόγησης. Στα αγροτικά , αντίστροφα , έχουμε το φαινόμενο της υποτιμολόγησης. Ενώ στα πρώτα παρατηρείται το φαινόμενο της "φούσκας", στα αγροτικά αντίστροφα έχουμε το φαινόμενο της "σταφίδας".
.
Όλοι φοβούνται τον κίνδυνο της κατάρρευσης από τις "φούσκες", κανείς όμως δεν ασχολείται με τον κίνδυνο κατάρρευσης από τη ¨σταφίδες"
.
Όμως το "παιχνίδι" αυτό έχει κάποια όρια. Δεν μπορεί να συνεχίζεται επ΄αόριστον. Η παραγωγικότητα συνεχίζει να μειώνεται. Το κόστος συνεχίζει να αυξάνεται . Αλλά οι επιδοτήσεις δεν μπορούν να αυξάνονται συνέχεια Αν αυτό συνέβαινε τότε οι επιδοτήσεις θα κάλυπταν το 80 -90 του κόστους και η τιμή μόνο το ΄10%. Έτσι η Ε.Ε ένωση είναι υποχρεωμένη να σταματήσει αυτό το "παιχνίδι" ,να καταργήσει τις επιδοτήσεις.
.
Κάτι τέτοιο όμως αυτόματα θα οδηγούσε σε διπλασιασμό , σχεδόν των τιμών των αγροτικών προϊόντων. Και αυτό θα μπορούσε ,κάτω από τις σημερινές συνθήκες , θα οδηγούσε σε κατάρρευση των οικονομιών.
.
Οι κυβερνήσεις της Δύσης βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα αγροτικό αδιέξοδο Βρίσκονται μπροστά σε μια κατάσταση του "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα".
.
Κατά τη γνώμη μας η αγροτική κρίση είναι πιο επικίνδυνη από την τραπεζική , την οικοδομική, η την ενεργειακή.
.
Ίσως φανεί υπερβολικό αλλά ,κατά τη γνώμη μου, η αγροτική κρίση είναι η μητέρα όλων των άλλων κρίσεων.
.
Υπάρχει λύση μπροστά σ΄αυτό το αδιέξοδο;Και βέβαια υπάρχει λύση. Κάθε πρόβλημα έχει την λύση του. Η λύση όμως δεν μπορεί να είναι παρά, ένα άλλο μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης. Μοντέλο τέτοιο υπάρχει. Η γεωπονική επιστήμη έχει τα μέσα. Όμως το νέο μοντέλο έρχεται σε σύγκρουση με τεράστια οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.
.
Κανένα από τα πολιτικά κόμματα δεν προτείνει άλλο μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης. Όλα παραμένουν προσκολλημένα σε "μερεμέτια" του υπάρχοντος συστήματος
.
Αποτέλεσμα το αγροτικό κίνημα να οδηγείται από αδιέξοδο σε αδιέξοδο. Και η Ελληνική κοινωνία στα πρόθυρα ενός σοβαρού και πολύ επικίνδυνου διατροφικού προβλήματος.
.

4 σχόλια:

  1. αμφιβαλεις οτι δεν τους ενδιαφερει να αλλαξει το συστημα και ειναι κολλημενοι στα οικονομικα πακετα και οχι τα θεσμικα που θα αλλαξουν πραγματα?


    καλησπερες
    θενκς για την αναλυση

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ο αγρότης είναι ο τελευταίος
    που φταίει.
    Αν κάποιος φταίει περισσότερο
    από όλους είναι οι Γεωπόνοι που
    δεν θέλουν να αλλάξει το σημερινό
    μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης.
    Όσο για τα Θεσμικά η λύση δεν βρίσκεται
    ατην αναπαλαίωση ξεπερασμένων θεσμών.
    Αλλά στην αντικατάστασή τους με νέους
    που θα ανταποκρίνονται στις ανάγκες της
    σύγχρονης πραγματικότητας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πολυ καλη η προταση σου ... και η θεωρια ... οταν ομως εχεις εναν μπουτο που εχει 3000 στρεματα να παλευει για τα δικα τους συμφεροντα και μονο ..... ο αγροτης θα ειναι παντα ,,καημενος,, .... που καημενοι ειναι ελαχιστοι ...
    τα δικα τους προβληματα τα εχουν αλλα 8 μυρια ανθρωποι σε αυτην την χωρα :))))


    την καλημερα μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή