Αντι-Λογος

ΤΟ ΑΓΡΟΤΙΚΟ ΑΔΙΕΞΟΔΟ

2010-01-24T01:11:00.001-08:00

Από τη δεκαετία του 90 η Ευρωπαϊκή γεωργία βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα σοβαρό και πρωτόγνωρο πρόβλημα. Το πρόβλημα της μείωσης της παραγωγικότητας της γεωργίας , εξ αιτίας της μειωμένης παραγωγικότητας του εδάφους.

Ενώ οι στρεμματικές αποδώσεις παραμένουν σταθερές η μειώνονται , οι τιμές και οι ποσότητες των χρησιμοποιούμενων γεωργικών εφοδίων αυξάνονται. Αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης ,το διαρκώς αυξανόμενο κόστος των αγροτικών προϊόντων.

Σε μια οικονομία ελεύθερης αγοράς , αυτό σημαίνει και αύξηση των τιμών των αγροτικών προϊόντων. Αύξηση όμως των τιμών των τροφίμων οδηγεί αναγκαστικά σε αύξηση των μισθών των εργαζομένων. Και αύξηση των μισθού και του μεροκάματου σημαίνει μείωση του ποσοστού του κέρδους των επιχειρήσεων

Για να αποφύγουν τον κίνδυνο της αύξησης των τιμών οι Ευρωπαϊκές κυβερνήσεις κατέφυγαν σε ένα τέχνασμα. Την αύξηση του κόστους παραγωγής των αγροτικών προϊόντων , αντί να την καλύπτουν με ανάλογη αύξηση της τιμής , την καλύπτουν με τις επιδοτήσεις. Σήμερα φθάσαμε στο σημείο ώστε το 40-50% του κόστους παραγωγής να καλύπτεται από την επιδότηση και το υπόλοιπο από την τιμή του προϊόντος.

Η πραγματική τιμή των αγροτικών προϊόντων αποτελείται από δύο μέρη. Το φανερό κομμάτι της αγοραίας τιμής και το κρυφό κομμάτι της επιδότησης. Με μία όμως σημαντική διαφορά. Το κρυφό κομμάτι της τιμής (επιδότηση), το πληρώνουν οι φορολογούμενοι Δηλαδή οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι. Ενώ οι προνομιούχοι αυτής της κοινωνίας πληρώνουν τα αγροτικά προϊόντα στην τιμή αγοράς , δηλαδή στην μισή περίπου τιμή τους. Γιατί το άλλο μισό το επιβαρύνονται οι εργαζόμενοι με τη φορολογία.

Στις καπιταλιστικές χώρες παρατηρείται , θα μπορούσε να πεί κανείς , ένα οικονομικό παράδοξο. Ενώ στα , τραπεζικά ,οικοδομικά η βιομηχανικά προϊόντα έχουμε το φαινόμενο της υπερτιμολόγησης. Στα αγροτικά , αντίστροφα , έχουμε το φαινόμενο της υποτιμολόγησης. Ενώ στα πρώτα παρατηρείται το φαινόμενο της "φούσκας", στα αγροτικά αντίστροφα έχουμε το φαινόμενο της "σταφίδας".

Όλοι φοβούνται τον κίνδυνο της κατάρρευσης από τις "φούσκες", κανείς όμως δεν ασχολείται με τον κίνδυνο κατάρρευσης από τη ¨σταφίδες"

Όμως το "παιχνίδι" αυτό έχει κάποια όρια. Δεν μπορεί να συνεχίζεται επ΄αόριστον. Η παραγωγικότητα συνεχίζει να μειώνεται. Το κόστος συνεχίζει να αυξάνεται . Αλλά οι επιδοτήσεις δεν μπορούν να αυξάνονται συνέχεια Αν αυτό συνέβαινε τότε οι επιδοτήσεις θα κάλυπταν το 80 -90 του κόστους και η τιμή μόνο το ΄10%. Έτσι η Ε.Ε ένωση είναι υποχρεωμένη να σταματήσει αυτό το "παιχνίδι" ,να καταργήσει τις επιδοτήσεις.

Κάτι τέτοιο όμως αυτόματα θα οδηγούσε σε διπλασιασμό , σχεδόν των τιμών των αγροτικών προϊόντων. Και αυτό θα μπορούσε ,κάτω από τις σημερινές συνθήκες , θα οδηγούσε σε κατάρρευση των οικονομιών.

Οι κυβερνήσεις της Δύσης βρίσκονται αντιμέτωπες με ένα αγροτικό αδιέξοδο Βρίσκονται μπροστά σε μια κατάσταση του "μπρος γκρεμός και πίσω ρέμα".

Κατά τη γνώμη μας η αγροτική κρίση είναι πιο επικίνδυνη από την τραπεζική , την οικοδομική, η την ενεργειακή.

Ίσως φανεί υπερβολικό αλλά ,κατά τη γνώμη μου, η αγροτική κρίση είναι η μητέρα όλων των άλλων κρίσεων.

Υπάρχει λύση μπροστά σ΄αυτό το αδιέξοδο;Και βέβαια υπάρχει λύση. Κάθε πρόβλημα έχει την λύση του. Η λύση όμως δεν μπορεί να είναι παρά, ένα άλλο μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης. Μοντέλο τέτοιο υπάρχει. Η γεωπονική επιστήμη έχει τα μέσα. Όμως το νέο μοντέλο έρχεται σε σύγκρουση με τεράστια οικονομικά και πολιτικά συμφέροντα.

Κανένα από τα πολιτικά κόμματα δεν προτείνει άλλο μοντέλο αγροτικής ανάπτυξης. Όλα παραμένουν προσκολλημένα σε "μερεμέτια" του υπάρχοντος συστήματος

Αποτέλεσμα το αγροτικό κίνημα να οδηγείται από αδιέξοδο σε αδιέξοδο. Και η Ελληνική κοινωνία στα πρόθυρα ενός σοβαρού και πολύ επικίνδυνου διατροφικού προβλήματος.

Η ΜΗΤΡΑ ΤΗΣ ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ

2010-01-19T00:17:00.000-08:00

Η Ελλάδα είναι πρωταθλήτρια της διαφθοράς στην Ευρώπη και όχι μόνο. Το γιατί είναι φυσικό να μας απασχολεί όλους.

Μια απάντηση στο εαυτό μου έδωσα διαβάζοντας τα ρεπορτάζ των εφημερίδων. Στην Υεμένη και στο Αφγανιστάν, λένε , για να κυριαρχήσουν οι Αμερικανοί χρησιμοποιούν τη μέθοδο της δωροδοκίας των φυλάρχων. Δηλαδή την εξαγορά συνειδήσεων. Με άλλα λόγια τη διαφθορά.

Σκέφτηκα πως , από γεωφυσική άποψη η Ελλάδα είναι το Αφγανιστάν της Ευρώπης. Και η Υεμένη της Μεσογείου. Στους "Ταλιμπάν" της Ελλάδας δεν μπορεί εύκολα να κυριαρχήσει κανείς.

Αυτό έδειξε η επανάσταση του 21. Η αντίσταση κατά των Γερμανών. Αλλά το παραδέχθηκε δημόσια και ο Κίζιγκερ. "Οι Έλληνες είναι ατίθασος λαός". Οι ταραχοποιοί της Ανατολικής Μεσογείου. Ο μόνος τρόπος να τους "κατακτήσεις"είναι η εξαγορά των "φυλάρχων". Δηλαδή η διαφθορά.

Αυτό έγινε μεταπολεμικά με το Σχέδιο Μάρσαλ. Αυτό έγινε και με τα Ευρωπαϊκά κονδύλια.

Αυτό έγινε με την υπόθεση Ζήμενς , τις προμήθειες στα εξοπλιστικά προγράμματα , τις μίζες των φαρμακευτικών εταιριών στους γιατρούς.

Με το πέρασμα του χρόνου , βλέποντας τι γίνεται, μπαίνουν στο "παιχνίδι" και οι αξιωματικοί των φυλάρχων. Διεκδικούν μερίδιο από τη δωροδοκία. Και στο τέλος ,δικαιολογημένα, κάνουν το ίδιο και οι στρατιώτες.

Έτσι η διαφθορά μολύνει το σώμα ολόκληρης της κοινωνίας.

Όλα όμως έχουν κάποιο όριο. Με την αύξηση της διαφθοράς αυξάνεται και τό κόστος χρηματοδότησής της. Από την άλλη μεριά ,τα ταμεία των χρηματοδοτών , αδειάζουν λόγω οικονομικής κρίσης. Η δαπάνη πρέπει να μειωθεί. Και η αρχή δεν μπορεί να γίνει από τους φυλάρχους η τους αξιωματικούς. Θα γίνει από τους στρατιώτες.

Έτσι τη νύφη πρέπει να την πληρώσουν οι stagers και οι επιδοματούχοι υπάλληλοι. Οι αξιωματικοί , τα γκόλντεν μπόϋς , μένουν στο απυρόβλητο. Οι φύλαρχοι θησαυριζουν ασύστολα.

Όμως όποιος σπέρνει ανέμους αργά η γρήγορα θα θερίσει καταιγίδες..

ΚΑΛΕΝΤΖΟΠΕΔΙΟ - ΟΠΩΣ ΒΑΤΟΠΕΔΙΟ ;

2010-01-16T22:45:00.000-08:00

Στο troktiko διαβάσαμε:
.
"Το κράτος χάρισε στην Μαργαρίτα Παπανδρέου με ειδική νομοθετική ρύθμιση το ξενοδοχείο "ΞΕΝΊΑ" στο ίδρυμα "Α.Παπανδρέου"....."
.
Αν η είδηση είναι αληθινή τότε:

Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε ένα "μίνι" Βατοπέδιο; Φιλέτο της Ελληνικής γης παραχωρείται, αντί για ένα θρησκευτικό μοναστήρι , σε ένα πολιτικό. Στο ίδρυμα "Α.Παπανδρέου";
.
Μήπως γη προσφέρθηκε αντί για τον πατέρα Εφραίμ , στη μητέρα Μαργαρίτα ;
.
Ο Καραμανλής μας είπε πως; το έκανα όχι για μένα ,για τον πατέρα μου (Εφραίμ) το φουκαριάρη.
.
Μήπως και ο Παπανδρέου μας πει: όχι για μένα για τη φουκαριάρα τη μάνα μου;
.
Εάν δεν διαψευσθεί η είδηση τότε, φαίνεται πως, τα πράγματα μπορεί να είναι πολύ χειρότερα από όσο φανταζόμαστε .
.
Μήπως η διαφθορά μετεξελίχθηκε από καλοήθη σε κακοήθη όγκο που έκανε μετάσταση στον "εγκέφαλο" της κοινωνίας ;. Τότε κανένα "μαχαίρι" δεν μπορεί να μας σώσει όσο βαθιά και αν φτάσει ως το κόκαλο.
.
Μήπως , θα πρέπει να υποψιαζόμαστε πως η διαφθορά δεν είναι παρά "τα πυρομαχικά" των νεοαποικιακών δυνάμεων για την άλωση της Ελλάδας ;
.
Μήπως οι πολιτικές Δυναστείες μας παίζουν κανένα παιχνίδι Δούρειου Ιππου για να εισαχθούν τα "πυρομαχικά" στη χώρα μας..;
.
Μήπως αποδειχθεί αληθινή η εκτίμηση των ξένων πως η Ελλάδα βρίσκεται στα πρόθυρα μιας κρίσης παρόμοια με τη Βυζαντινή πριν από την άλωση ;
.
Μήπως κάποιοι άνοιξαν την "κερκόπορτα" και ο εχθρός βρίσκεται "προ των πυλών";
.
Αν τα ερωτηματικά αυτά θεωρούνται υπερβολές.

Μήπως μπροστά σε κάποιες καταστάσεις πρέπει να είμαστε υπερβολικοί;

Και να κάνουμε πράξη το "μηδενική ανοχή¨"

ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ - "ΑΡΧΙΣΑΝ ΤΑ ΟΡΓΑΝΑ"

2010-01-13T21:44:00.000-08:00

Σε προηγούμενη ανάρτηση είχα γράψει πως "το κακό θα τριτώσει". Αργά η γρήγορα τον Παπανδρέου τον περιμένει η μοίρα του Καραμανλή και της Ντόρας. Από τις πρώτες 100 μέρες οι "βιολιτζίδες" της πολιτικής άρχισαν να παίζουν το "εμβατήριο" της πτώσης Παπανδρέου.

Ο σημερινός πρωθυπουργός είναι καταδικασμένος να αποτύχει και να παραιτηθεί ,όπως και ο προηγούμενος . Ο λόγος δεν είναι άλλος από αυτόν που ο ίδιος ο πρωθυπουργός διακήρυξε προεκλογικά. Η κοινωνία , στις σημερινές δύσκολες συνθήκες , έχει ανάγκη από τους άριστους όχι από τους αρεστούς.

Φαίνεται όμως πως ο πρωθυπουργός εννοούσε ότι αυτή η αρχή πρέπει να ισχύει από αυτόν και κάτω. Γιατί είναι σε όλους γνωστό πως ο Παπανδρέου δεν ανήκει στους άριστους πολιτικούς αλλά στους αρεστούς του συστήματος εξουσίας , και στα ξένα αφεντικά. Είναι γνωστό πως έγινε αρχηγός του ΠΑΣΟΚ , όχι γιατί ήταν ο άριστος πολιτικός του κόμματος , αλλά ο αρεστός του Σημίτη και των αφεντικών του.

¨Ετσι ο λαός δεν αποφάσισε , στις εκλογές του Οκτωβρίου ,ποιος από τους άριστους πολιτικούς θέλει να τον κυβερνήσει. ΄Κλήθηκε να επιλέξει ποιόν από τους δύο αρεστούς του συστήματος θέλει για πρωθυπουργό. Καραμανλή η Παπανδρέου. Και ο λαός αποφάσισε. "Από ολότελα καλή και η Παναγιώταινα.

Ο αρεστός όμως πρωθυπουργός , κόντρα στις διακηρύξεις του ,έκανε το ίδιο και για τις επιλογές των υπουργών. Όλοι οι σημερινοί Υπουργοί , δεν είναι οι άριστοι για το αντίστοιχο Υπουργείο. Είναι οι αρεστοί του Πρωθυπουργού Είναι οι αρεστοί του Παπανδρέου. Δηλαδή οι αρεστοί του αρεστού.

. Σ΄αυτήν όμως την κρίσιμη στιγμή για τη χώρα , όπου περισσότερο από κάθε άλλη φορά έχουμε ανάγκη από μια κυβέρνηση των άριστων , δυστυχώς έχουμε μια κυβέρνηση των αρεστών.

Και ,σύμφωνα με τις διακηρύξεις του ίδιου του Πρωθυπουργού ,είναι καταδικασμένη να αποτύχει. Όπως απέτυχε και η κυβέρνηση του προηγούμενου αρεστού πρωθυπουργού , με τους αρεστούς ,κουμπάρους , φίλους και συγγενείς στα υπουργεία.

.Ο Παπανδρέου θα φύγει από την κυβέρνηση όπως και ο Καραμανλής. Και για τον Παπανδρέου θα πούμε "δεν του άξιζε αυτή η μοίρα". Όμως στη ζωή αυτή είναι η μοίρα των αρεστών. Όταν επιτελέσουν το έργο τους , τους περιμένει η μοίρα της "στυμμένης λεμονόκουπας".

Αυτό έγινε με τον Καραμανλή , αυτό έγινε με την Ντόρα , αυτό αργά η γρήγορα θα γίνει και με τον Παπανδρέου.

Κερδισμένοι της υπόθεσης τα αφεντικά των αρεστών. Κάτω από τις σημερινές συνθήκες , μια χρεοκοπημένη και εθνικά εξαρτημένη Ελλάδα είναι ο στόχος τους.

Και τον στόχο αυτόν μόνο με τους αρεστούς μπορούν να τον πετύχουν.

ΑΛΛΑΓΗ ΧΡΟΝΟΥ - ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ ΜΟΥ

2010-01-12T01:07:00.000-08:00

Κατ΄αρχήν ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΑ και ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ στους αναγνώστες και μη αυτού του ιστολογίου.

.
Με την αλλαγή του χρόνου σκέφτηκα να κάνω και μια αλλαγή στο ιστολόγιο. Ξεκίνησα με ένα ιστολόγιο στο wordpres . Πριν ενάμιση χρόνο. Το μόνο γνωστό στοιχείο της ταυτότητας μου η ηλικία. Σε μία ανάρτησή μου ενάντια στον ηλικιακό ρατσισμό ,που καλλιεργούσαν κάποια μπλόγκς , και σε σχετικά σχόλιά μου πήρα την απάντηση ,από γνωστό ιστολόγιο αριστερού δημοσιογράφου: "Οι γέροι χωριστά".

Συνειδητοποιώντας την διαγενεακή αντιπαλότητα που καλλιεργήθηκε στη νεολαία αποφάσισα να αλλάξω ιστολόγιο. Μπήκα στο Blogspot και έκανα άλλο ιστολόγιο , με αναρτήσεις κοινωνικού περιεχομένου, αφαιρώντας το στοιχείο της ηλικίας μου.

Τότε βρέθηκα στην αντίθετη πλευρά. Νέοι άνθρωποι , αγόρια και κορίτσια , έγιναν αναγνώστες και άφηναν συχνά σχόλια. Υποχρεώθηκα να "ανταποδώσωτο ". Δεν θεώρησα όμως σωστό. Δεν μπορεί να επικοινωνούν μαζί σου νέοι άνθρωποι και να μην ξέρουν ότι είσαι παππούς. Έτσι έκανα γνωστή την ηλικία μου , και το πρόσθεσα στον τίτλο του ιστολογίου. Άλλαξα το περιεχόμενο των αναρτήσεων από κοινωνικού σε πολιτικού και επιστημονικού περιεχομένου

Βρέθηκα όμως αντιμέτωπος με άλλο πρόβλημα. Διαφωνώντας με τις οικολογικές απόψεις κάποιου καθηγητή πανεπιστημίου , πήρα ,περίπου ,την απάντηση: "Τι να μας πεις τώρα και εσύ " , "ποιος νομίζεις ότι είσαι".

Έτσι σκέφθηκα να κάνω μια τρίτη αλλαγή στο ιστολόγιό μου. Να το κάνω επώνυμο γνωστοποιώντας τα βασικά στοιχεία της ταυτότητας μου. Έτσι πιστεύω ότι απελευθερώνομαι από τα "δεσμά"της ανωνυμίας , και θα δούμε το αποτέλεσμα του νέου πειράματος.

Από σήμερα οι αναγνώστες αυτού του ιστολόγίου θα γνωρίζουν τα περισσότερα στοιχεία της ταυτότητας μου. Πιστεύω πως δεν το κάνω για τους αναγνώστες. Το κάνω περισσότερο για μένα. Έχω την εντύπωση πως η ανωνυμία δεσμεύει ένα ιστολόγιο στο να εκφραστεί και να σχολιάζει ελεύθερα. Αυτό έδειξε η δική μου μικρή πείρα.

Δεν υποστηρίζω πως όλα τα ιστολόγια πρέπει να είναι επώνυμα. Όμως όποιοι μπορούν καλά είναι να το κάνουν. Προσωπικά δεν έχω λόγους να μην το κάνω. Οι άνθρωποι της ηλικίας μου είναι ελάχιστοι στα ιστολόγια. Τουλάχιστον ας μην είμαστε ανώνυμοι. Οι νέοι άνθρωποι δεν έχουν να χάσουν τίποτε από την επικοινωνία με γέρους.

Η διαγενεακή αντιπαλότητα , ο ηλικιακός ρατσισμός που καλλιεργείται ακόμα και από τον χώρο της Αριστεράς ,μόνο τους νέους μπορεί να βλάψει.

Και πάλι καλή χρονιά και καλή επιτυχία σε όλα τα ιστολόγια..

ΟΧΙ ΣΤΟ ΕΜΒΟΛΙΟ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗΣ " ΓΡΙΠΗΣ" ;

2009-12-21T00:55:00.001-08:00

Μία λαϊκή παροιμία λέει: " τρώγοντας έρχεται η όρεξη". Μετά την τεράστια παγκόσμια νίκη των γιατρών ενάντια στο εμβόλιο της γρίπης ,"μου άνοιξε η όρεξη". Έτσι άρχισα να αναρωτιέμαι:
.
Βρε , μπας και μας κάνουνε ,με την κλιματική αλλαγή , ότι και με την πανδημία της γρίπης;
.
Μήπως η σύνοδος της Κοπεγχάγης δεν ήταν παρά μια προπαγανδιστική εκστρατεία για μια "πανδημία"κλιματικής "γρίπης".
.
Μήπως η γρίπη δεν είναι τόσο επικίνδυνη όσο μας την παρουσιάζουν;
.
Μήπως ο ιός της κλιματικής "γρίπης", το CO2 , δεν είναι τόσο επικίνδυνο όσο μας τον παρουσιάζουν;
.
Μήπως το "εμβόλιο" της μείωσης του CO2, μας το προτείνουν για να θησαυρίσουν οι βιομηχανίες ανανεώσιμων πηγών ενέργειας;
.
Μήπως οι γιατροί της φύσης , οι οικολόγοι , μας παίζουν κάποιο παιχνίδι ,όμοιο με τους γιατρούς της γρίπης;
.
Μήπως η κλιματική τρομοκρατία , εξυπηρετεί συμφέροντα ,παρόμοια με την τρομοκρατία της πανδημίας της γρίπης;
.
Μήπως τελικά και για το εμβόλιο της κλιματικής γρίπης θα πρέπει να κάνουμε το ίδιο;
.
Για την γρίπη των χοίρων ,τα ερωτήματα και τις αμφιβολίες, μου τα δημιούργησαν κάποιοι γιατροί του ανθρώπου. Αποδείχθηκε πως είχαν δίκαιο Τα ερωτήματα για την "γρίπη" του κλίματος τα βάζω μόνος μου στον εαυτό μου. Τυχαίνει να ανήκω στον επιστημονικό κλάδο των γιατρών της φύσης. Εδώ δεν μπορώ να περιμένω να μου δώσουν απαντήσεις οι άλλοι.Πρέπει να δώσω τις απαντήσεις μόνος μου.
.
Οι γιατροί του ανθρώπου μας έδειξαν τον δρόμο. Οι γιατροί της φύσης πρέπει, και αυτοί , να κάνουν μια προσπάθεια. Τα ερωτήματα τέθηκαν. Μπορεί να φαίνονται ακραία και υπερβολικά. Όμως το ίδιο δεν έγινε στην αρχή και με την πανδημία της γρίπης;
.
Κάποιος μπορεί να πει: τρελά ερωτήματα από έναν μικρό-γιατρό της φύσης. Η απάντησή μου θα ήταν. Καμιά φορά από μικρό και από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.
.
Η συνέχεια στην επόμενη ανάρτηση.

ΟΙΚΟ - ΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ

2009-12-17T00:14:00.000-08:00

Η οικονομική κρίση του 1929 οδήγησε σε έναν παγκόσμιο πόλεμο. Μια παγκόσμια καταστροφή. Αφετηρία του τα ναζιστικά κινήματα. Ιδεολογικό εργαλείο τους ο Εθνικο-Σοσιαλισμός. Επιστημονική του βάση ο κοινωνικός Δαρβινισμός. Δηλαδή η αντιεπιστημονική μεταφορά στην κοινωνία της θεωρίας του Δαρβίνου. Η αντιγραφή των νόμων της φύσης από την κοινωνία.

Ο αγώνας για την επιβίωση στη φύση , έγινε αγώνας για την επιβίωση στην κοινωνία.

Ο ανταγωνισμός των ειδών στη φύση , έγινε ανταγωνισμός των ανθρώπων στην κοινωνία. Η κυριαρχία του ισχυρού στη φύση , έγινε κυριαρχία του ισχυρού στην κοινωνία.

Η νόμοι της φύσης έγιναν νόμοι της κοινωνίας. Οι νόμοι της φύσης οδηγούν στη φυσική ζούγκλα. Η μεταφορά τους στην κοινωνία οδήγησε στην κοινωνική ζούγκλα..

Θεμέλιο του κοινωνικού Δαρβινισμού αποτέλεσε η θεωρία των περιορισμένων φυσικών πόρων του Μάλθους.

Η οικονομική κρίση του 2009 , υπάρχει κίνδυνος να οδηγήσει το οικολογικό κίνημα σε νεο-ναζιστικά μονοπάτια. Το οικολογικό κίνημα σήμερα, ασυνείδητα ,οδηγείται σε έναν νεο-κοινωνικό Δαρβισνισμό. Τον κοινωνικό οικολογισμό.

Κάνει το ίδιο λάθος που έκανε το Ναζιστικού κίνημα. Μεταφέρει τους νόμους της οικολογίας , που ισχύουν για τη φύση , στην κοινωνία. Οι νόμοι, όμως, της οικολογίας στη φύση ,οδηγούν στην οικολογική ζούγκλα. Αν τους μεταφέρουμε στην κοινωνία θα οδηγηθούμε στην κοινωνική ζούγκλα

Θεμέλιο του κοινωνικού οικολογισμού είναι η θεωρία των περιορισμένων φυσικών πόρων. Η ίδια δηλαδή θεωρία που αποτέλεσε τη βάση του κοινωνικού Δαρβινισμού , και του ναζιστικού κινήματος.

Η θεωρία της "απο- ανάπτυξης" που καλλιεργεί το οικολογικό κίνημα δεν είναι παρά η άλλη πλευρά της θεωρίας του Μάλθους για εξαθλίωση των φτωχών. Την απο-ανάπτυξη θα την πληρώσουν μόνο οι ανίσχυροι αυτού του πλανήτη.

Μεγάλο λάθος η θεωρία των περιορισμένων πόρων που καλλιεργεί σήμερα το οικολογικό κίνημα. Τα λάθη στην πολιτική, όμως, ισοδυναμούν με έγκλημα. Αυτό έδειξε η ιστορία με τα λάθη του ναζιστικού κινήματος..

Η ανάρτησή μου αυτή αποτελεί μια ανοιχτή επιστολή προς τους Οικολόγους Πράσινους. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για τις αγαθές προθέσεις τους.

Όμως τα μεγαλύτερα εγκλήματα της ανθρωπότητας ξεκίνησαν από αγαθές προθέσεις.

ΤΑ ΛΕΡΩΜΕΝΑ ΔΑΚΡΥΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ

2009-12-12T08:16:00.000-08:00

" Ξέρω που γεννήθηκα. Λίγα χιλιόμετρα πιο πάνω από τα Ασπρόγεια . Κάπου στην Περικοπή , λίγο πιο πάνω από το Λέχοβο. Ξεκινάω καθαρό και γάργαρο. Ξεδιψώ άγρια ζώα και κοπάδια προβάτων και γιδιών. Ξεδιψώ χωράφια και δένδρα. Δημιουργώ στην κοίτη μου μικρο- λιμνούλες. Και οι μεσήλικες σήμερα θυμούνται που στα παιδικά τους χρόνια δροσίζονταν σ΄αυτές.

Ανήμερα των Φώτων δεχόμουν στα καθαρά νερά τον τίμιο σταυρό. Κι΄ακόμα- ακόμα, στα καθαρά νερά μου πλύθηκαν εκατοντάδες οικιακά σκεύη και ρούχα από τις νοικοκυρές του χωριού.

Στό διάβα του χρόνου φαίνεται πως κάποιοι ζήλεψαν την ομορφιά μου και βάλθηκαν να με κάνουν αποκρουστικό στα μάτια του κόσμου. Αλοίωσαν την όψη μου και την υγεία μου. Μου έριξαν δηλητήρια στην καρδιά μου. Μου έκοψαν τους κλώνους της ζωής.

Κι΄αναρωτιέμαι: δεν θα βρεθούν ευαίσθητοι άνθρωποι να με περιβάλλουν με αγάπη και με έργα, που θα μου ξαναδώσουν ζωή και νόημα;

Δεν θα συγκινηθεί κανείς από τα λερωμένα δάκρυά μου!!!!"

Αντιγραφή από μια τοπική εφημερίδα ενός ορεινού , τουριστικού χωριού της Δ. Μακεδονίας.

Συγγραφέας ο αγαπητός μου φίλος Γιώργος. Συνταξιούχος του Δημοσίου, άφησε την Θεσσαλονίκη , για να επιστρέψει στο χωριό που γεννήθηκε και μεγάλωσε. Είδε το ποτάμι που βρήκε. Θυμήθηκε το ποτάμι που άφησε.

Τα"λερωμένα δάκρυα", δεν είναι του ποταμού. Είναι τα "γάργαρα" δάκρυα της ψυχής ενός ευαίσθητου ανθρώπου. Βλέπει την καταστροφή του περιβάλλοντος δίπλα του, ανήμπορος να κάνει κάτι.

Η ΓΕΝΙΑ ΤΗΣ ΟΡΓΗΣ ΧΩΡΙΣ ΕΛΠΙΔΑ

2009-12-08T01:18:00.000-08:00

Ολόκληρη η κοινωνία αποδέχεται πως τα Δεκεμβριανά είναι το ξέσπασμα της οργής μιας γενιάς χωρίς ελπίδα. Ο πυρετός μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε αδιέξοδο. Ποια όμως μπορεί να είναι η διέξοδος;

Κατά την ταπεινή μου γνώμη η λύση βρίσκεται σ΄αυτό που είπε ο Χριστός. "Γνώσεσθαι την αλήθεια και η αλήθεια ελευθερώσαι υμάς". Η αλήθεια είναι η μήτρα που γεννάει την ελπίδα. Χωρίς αυτήν όλη η κοινωνία θα μένει χωρίς ελπίδα.

Τι μας εμποδίζει όμως να δούμε την αλήθεια;

"Οι κοινωνίες και οι κοινωνικές τάξεις που βρίσκονται σε παρακμή είναι συνήθως εκείνες που επιμένουν πιο φανατικά στους μύθους τους , για το λόγο ότι δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από την αλήθεια". (Ε. Φρομ. ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΕΣΜΑ ΤΗΣ ΑΥΤΑΠΑΤΗΣ. σελ.164).

Οι κοινωνικές τάξεις που βρίσκονται σε παρακμή αποτελούν το εμπόδιο της κοινωνίας για τη γνώση της αλήθειας. Γιατί δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα από την αλήθεια.

Ποιες όμως είναι αυτές οι τάξεις στη σημερινή κοινωνία;

Μα είναι ολοφάνερο η αστική και η μικροαστική.

Δεν υπάρχει λοιπόν σήμερα ελπίδα για την αλήθεια;

"Και αντίστροφα , κοινωνίες η κοινωνικές τάξεις που προσβλέπουν σε ένα καλύτερο μέλλον εξασφαλίζουν συνθήκες που διευκολύνουν τη συνειδητοποίηση της πραγματικότητας , προπαντός αν αυτή η συνειδητοποίηση θα τους βοηθήσει να κάνουν τις αναγκαίες αλλαγές". (Ε.Φρομ. στην ίδια σελίδα).

Υπάρχει σήμερα μια τέτοια κοινωνική τάξη που να "προσβλέπει σε ένα καλύτερο μέλλον" και "να εξασφαλίζει τις συνθήκες που διευκολύνουν τη συνειδητοποίηση της πραγματικότητας", την γνώση της αλήθειας;

Ναι υπάρχει. Είναι η γενιά των 700. Είναι η γενιά του Δεκέμβρη. Είναι το πνευματικό και επιστημονικό προλεταριάτο . Είναι τα παιδιά της μικροαστικής τάξης. Γιαυτό και στρέφονται με τόση οργή ενάντια στους γονείς τους ,που είναι μια τάξη σε παρακμή.

"Ουδέν κρυφόν υπό τον ήλιον". Η αλήθεια αργά η γρήγορα θα λάμψει. Και μέσα από την μήτρα της αλήθειας θα γεννηθεί η ελπίδα της νέας γενιάς.

Το πρώτο βήμα έγινε. Είναι το σύνθημα της νεολαίας " Ο Δεκέμβρης δεν είναι η απάντηση , είναι η ερώτηση". Η ερώτηση είναι το πρώτο βήμα , είναι η πηγή της αλήθειας. Το πρώτο βήμα έγινε. Το νερό μπήκε στο αυλάκι..

Κανείς δεν μπορεί να το γυρίσει πίσω.

ΘΑ ΤΡΙΤΩΣΕΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ;

2009-12-02T08:37:00.000-08:00

Σε κάθε δύο δυσάρεστα γεγονότα στη ζωή μου , η μητέρα μου έλεγε : πρόσεξε θα τριτώσει το κακό. Όταν τύχαινε να τριτώσει ,συνέχιζε : μη φοβάσαι το κακό τρίτωσε.

Μετά τη νίκη του Σαμαρά σκέφτηκα. Την Ελλάδα την κυβερνάνε τρία πολιτικά "τζάκια". Η δυναστείες των Καραμανλήδων , των Μητσοτάκηδων , και των Παπανδρέου.

Η πρώτη κατέρρευσε στις εκλογές του Οκτωβρίου ,με τη συντριπτική ήττα του Κώστα Καραμανλή . Δέκα μονάδες πίσω από τον Παπανδρέου. Η δεύτερη κατέρρευσε στις εκλογές του Νοεμβρίου , με την συντριπτική ήττα της Ντόρας. Δέκα μονάδες πίσω από τον Σαμαρά . Αναρωτιέμαι αν το κακό θα τριτώσει και θα έχουμε κατάρρευση και της τρίτης δυναστείας ,των Παπανδρέου , με δέκα μονάδες διαφορά.

Πιστός στις προλήψεις πιστεύω πως το κακό , δεν μπορεί , θα τριτώσει. Οι λόγοι που οδήγησαν στην ανατροπή του Μπους από τον Ομπάμα , είναι οι ίδιοι που οδήγησαν στην ανατροπή της Ντόρας από τον Σαμαρά. Οι ίδιοι λόγοι θα οδηγήσουν, αργά η γρήγορα , και στην ανατροπή του Παπανδρέου.

Ο Καρατζαφέρης φαίνεται πως ετοιμάζεται να του "ανοίξει την πόρτα". Αν το θελήσει και ο Σαμαράς η υπόθεση θα είναι εύκολη. Το συγχαρητήριο τηλεγράφημα του Θεοδωράκη ,νομίζω πως είναι το "πράσινο φως", για μια τέτοια εξέλιξη. Δεν ξέρω γιατί , αλλά μου θυμίζει λίγο το "Καραμανλής η τάνκς".

Η εποχή του "αυτόματου πιλότου", της ελεύθερης αγοράς , που επέβαλλε μετριότητες στη διακυβέρνηση των κρατών τελείωσε Η "φουρτούνα"της οικονομικής κρίσης , και ο κίνδυνος της κατάρρευσης του συστήματος , επιβάλλουν ικανούς καπετάνιους στο τιμόνι. Διαφορετικά υπάρχει κίνδυνος το καράβι να μην αντέξει την τρικυμία.

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΟΥΣ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟΥΣ

2009-11-24T09:05:00.000-08:00

Εμείς οι υπογράφοντες την παρούσα διακήρυξη , ως ελεύθεροι άνθρωποι ,δεν αναγνωρίζουμε τη δικαιοδοσία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ-WHO), να επιβάλει γενικούς αναγκαστικούς εμβολιασμούς. Τα σώματά μας είναι δική μας κυρίαρχη ιδιοκτησία , (ανήκουν σε εμάς) και αποτελούν αντικείμενο αποκλειστικά της ατομικής μας αυτο-διάθεσης και αυτο-ορισμού.Κάθε προσπάθεια παραβίασης αυτής της πίστης , πρέπει να θεωρείται ως καταπάτηση του αναφερόμενου βασικού ανθρώπινου δικαιώματος.

Για το λόγο αυτό σημειώνουμε και τις εκλεγμένες κυβερνήσεις μας , ως συνυπεύθυνους και δηλώνουμε πως θα προβούμε σε κάθε νόμιμη ενέργεια ( αγωγή η και ασφαλιστικά μέτρα), στην περίπτωση που τα αναφαίρετα δικαιώματά μας , να έχουμε εμείς οι ίδιοι την επιλογή ,καταπατηθούν [....}

Ακολουθούν οι υπογραφές.

Αντιγραφή από ange-ta.blogspot.com

Υ.Γ. Στην προηγούμενη ανάρτησή μου με τίτλο ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ , δεν γνώριζα πως υπάρχει παγκόσμια αντίσταση κατά των εμβολιασμών. Το παραπάνω κείμενο δεν είναι παρά μια ακόμα ένδειξη πως στον παγκόσμιο ορίζοντα αρχίζει το γλυκοχάραμα της ελπίδας. Η αντίσταση των γιατρών κατά των εμβολιασμών, είναι μια καινούργια μορφή αγώνα των εργατών της επιστήμης , ενάντια στον επιστημονικό μεσαίωνα, ενάντια στα επιστημονικά "ιερατεία", ενάντια στον επιστημονικό φασισμό που κάποιοι επιδιώκουν να μας επιβάλλουν.

Το επιστημονικό προλεταριάτο αρχίζει να σηκώνει κεφάλι.

Και αυτό είναι η μόνη μας ελπίδα.

ΚΑΙ ΟΜΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΕΛΠΙΔΑ

2009-11-15T02:26:00.000-08:00

Μέσα στη μαύρη απελπισία της οικονομικής κρίσης, ξεφυτρώνουν τα ελπιδοφόρα μηνύματα του "αύριο.

Η κατάρρευση της Καραμανλικής Ν.Δ.

Η "επανάσταση" των Σαμαρά Αβραμόπουλου για την συμμετοχή της βάσης στις εκλογές της ΝΔ.

Η αντικατάσταση της πολιτικής οικογενειοκρατίας από την αξιοκρατία. Όπως διαφαίνεται με την νίκη του Σαμαρά.

Η "επανάσταση" των γιατρών και νοσηλευτών ενάντια στο Ιατρικό και Φαρμακευτικό κατεστημένο , για το εμβόλιο της γρίπης.

Η "επανάσταση" των μηχανικών του Πολυτεχνείου για το ελεύθερο λογισμικό. Τον κομμουνισμό στη γνώση.

Η "επανάσταση" των δημοσιογράφων με τις ηλεκτρονικές εφημερίδες στο ίντερνετ.

Η "επανάσταση" των Γεωτεχνικών κατά της συμβατικής γεωργίας , με τις εναλλακτικές μορφές γεωργίας.

Η "επανάσταση" των εργαζομένων στις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας ,κατά της απαγόρευσης του συνδικαλισμού τους ,με την τελευταία απεργιακή κινητοποίηση

Η "επανάσταση" των blogers κατά των ελεγχόμενης πληροφόρησης των επιχειρηματικών ΜΜΕ.

Το βραβείο Νόμπελ στους μελετητές της συλλογικής διαχείρισης των φυσικών πόρων.

Όλα αυτά δεν είναι παρά σημάδια των καιρών για μια καλύτερη κοινωνία του αύριο.

Δεν είναι παρά τα πρώτα κύτταρα του εμβρύου της καινούργιας κοινωνίας , που γεννιέται μέσα στη μήτρα της γηρασμένης αστικής κοινωνίας.

Δεν είναι παρά οι πρώτες πυγολαμπίδες στο σκοτεινό τούνελ της οικονομικής κρίσης.

Δέν είναι παρά το πρώτο γλυκοχάραμα στον ορίζοντα της ελπίδας.

Ισχύει άραγε το "ο καιρός γαρ εγγύς"; Αυτό είναι άγνωστο.

Όμως υπάρχει ελπίδα.

ΔΕΞΙΑ - ΚΕΝΤΡΟ - ΑΡΙΣΤΕΡΑ

2009-11-11T06:36:00.000-08:00

Σε άρθρο της Ελίζας Παπαδάκη στα ΝΕΑ διαβάζουμε ότι:

Από έρευνα του BBC , σε 29.000 πολίτες, από 27 χώρες προκύπτει πως:

1."μόλις το 11% δήλωσαν ικανοποιημένοι από τη λειτουργία του καπιταλισμού"

2."Λίγο πάνω από τους μισούς (51%) υποστήριζαν.....ισχυρότερη ρύθμιση τωναγορών και μεταρρυθμίσεις".

3."23%.....ότι χρειαζόμαστε ένα εντελώς νέο οικονομικό σύστημα"

Με τα στοιχεία αυτά μπορεί κανείς να πει και για τη χώρα μας ότι:

1. Ένα 10%-12% είναι η καθαρή Δεξιά.

2.Ένα 50%-55% είναι το "περίφημο" Κέντρο.

3.Ένα 20%-25% είναι η Αριστερά.

Έτσι μπορεί να εξηγηθεί γιατί στου Κέντρου.."την ποδιά σφάζονται παλληκάρια"

Έτσι μπορεί να εξηγηθεί το δημοσκοπικό ποσοστό , 18% του ΣΥΡΙΖΑ.(18% ΣΥΡΙΖΑ + 8% ΚΚΕ μας κάνουν το 25% του BBC).Για τον ΣΥΡΙΖΑ υπήρχαν οι αντικειμενικές δυνατότητες να υπερβεί το 18%.Δεν μπόρεσε όμως να εκφράσει το αίτημα αυτής της Αριστεράς , για ένα άλλοοικονομικό μοντέλο. Τα "μερεμέτια" του υπάρχοντος συστήματος ,που πρότεινε,είναι επιθυμία και αίτημα του Κέντρου. Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ ,κόντρα στις διακηρύξεις του, στήριξε το δικομματισμό.

Έτσι μπορεί να εξηγηθεί γιατί το ΚΚΕ δεν μπορεί να ξεπεράσει το 8%.Ο κόσμος της νέας Αριστεράς ζητάει ένα νέο οικονομικό μοντέλο , και όχι επιστροφή στα παλαιά .

Έτσι εξηγείται γιατί ο δικομματισμός "ζει και βασιλεύει". Βρίσκεται πιο κοντά στην ψυχρή λογική των αριθμών.

Η Αριστερά ,μια ζωή , προσπαθεί να κάνει την επιθυμία της πραγματικότητα . Όχι την πραγματικότητα επιθυμία της.

Ο ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ

2009-11-10T03:33:00.000-08:00

¨Οσα συμβαίνουν στο λιμάνι του Πειραιά

μου θυμίζουν μια παροιμία.

"Δυο γαϊ...ροι μάλωναν σε ξένη αχυρώνα"

Και λέω ξένο αχυρώνα ,γιατί το λιμάνι, δεν ανήκει ούτε στην κομματική ούτε στην συνδικαλιστική νομενκλατούρα , που τρώγονται μεταξύ τους.

Κάθε λιμάνι είναι ένας φυσικός πόρος. Είναι μια πλουτοπαραγωγική πηγή της κοινωνίας. Ένα δημόσιο αγαθό.

Δεκαετίες τώρα ,οι δύο μονομάχοι, "ασελγούν" πάνω στοφυσικό αυτό και δημόσιο αγαθό. Το καταληστεύουν ασύστολαγια το δικό τους συμφέρον. Ανταγωνίζονται για την κληρονομιά πάνω σε ένα σώμα που "χαροπαλεύει".

Αποτέλεσμα η μετατροπή του σε "κρανίου τόπο".Η περιβαλλοντική υποβάθμιση της περιοχής είναι δραματική.Ενας φυσικός παράδεισος έχει μετατραπεί σε κόλαση.

Και όμως θα μπορούσε να αποτελέσει ένα πρότυπο πράσινης ανάπτυξης.Όσοι την ευαγγελίζονται , "ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα".Ας παντρέψουν την επιχειρηματική με την περιβαλλοντική ανάπτυξη.

Ας συνδυάσουν την κατασκευή ενός σύγχρονου εμπορικού λιμανιούμε μια ουσιαστική ανάπλαση της περιοχής. Με τη μετατροπή της σε χώρο αναψυχής. Όχι χώρο προς "αποφυγείν". Ένα χώρο που θα εξασφαλίζει δουλειά όχι μόνο στους λιμενεργάτες Αλλά και στους εργάτες ανάπλασης και περιβαλλοντικήςανάπτυξης της περιοχής.

Ναι στα πλοία της COSCO. Ναι όμως και σε μια καθαρή θάλασσα.Στην καθαρή και ατμόσφαιρα. Ναι στις καθαρές ακτές.Ναι σε οικολογικές κατασκευές.

Φτάνει πιά η καταλήστευση των φυσικών πόρων , από τα μεγάλα συμφέροντα και τις εργατικές συντεχνίες.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι ,αντί να "κοκκινίζουν" για το λιμάνι ,το έριξαν στις "καρέκλες".

Και η Αριστερά "παλιά μου τέχνη κόσκινο".

Όσο για τον ανήσυχο πολίτη , μονόδρομος η αποχή και η αδιαφορία.

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

2009-10-30T22:40:00.000-07:00

Η ταινία του Βούλγαρη "Ψυχή βαθιά" επανέφερε στο προσκήνιο,το ερώτημα ποιος κέρδισε από τον εμφύλιο.

Δεν έζησα τον εμφύλιο για να μπορώ να δώσω μια απάντηση. Τριών χρόνων τότε παιδί, δεν μπορεί να θυμάμαι τίποτε. Έζησα όμως τον "εμφύλιο δεύτερης γενιάς" και μπορώ να απαντήσω.

Με το Γιώργο ήμασταν φίλοι και συμμαθητές στο Γυμνάσιο και στο Πανεπιστήμιο. Αγροτόπαιδα από κοντινά χωριά. Μετά το πανεπιστήμιο συνάδελφοι στο "Δημόσιο".

Από την μεταπολίτευση βρεθήκαμε σε αντίπαλα κομματικά στρατόπεδα. Στις βουλευτικές και συνδικαλιστικές "μάχες", πυροβολούσαμε ο ένας τον άλλον. Ο πόλεμος μας απομάκρυνε. Η φιλία μαράζωσε. Οι αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων παραμερίστηκαν.

Σήμερα σαράντα χρόνια μετά τα πράγματα άλλαξαν. Απογοητευμένοι και οι δύο από την κατάσταση στο Δημόσιο, φύγαμε με πρόωρη σύνταξη. Ο εμφύλιος τελείωσε. Ξαναβρεθήκαμε με το Γιώργο. Τα ξαναείπαμε. Θυμηθήκαμε τα παλιά.΄Η παλιά φιλία ξαναζωντάνεψε.

Αν μας ρωτούσε κανείς σήμερα ,ποιος κέρδισε από τον δικό μας εμφύλιο , θα απαντούσαμε και οι δύο: Τα λαμόγια του δημοσίου , τα μεγάλα, ντόπια και ξένα, βιομηχανικά και τραπεζικά συγκροτήματα . Εμείς είμαστε , και οι δύο, θύματα αυτού του εμφυλίου.

Αφορμή για τα παραπάνω μου έδωσε η εκπομπή της Παναγιωταρέα στην ΝΕΤ. Καλεσμένοι οι δύο νεαροί πρωταγωνιστές της ταινίας του Βούλγαρη. Σε ερώτηση της Παναγιωταρέα : ποτέ πια εμφύλιος πόλεμος ; Ο νεαρός απάντησε αυθόρμητα , αν κατάλαβα καλά: Μα και τώρα έχουμε εμφύλιο. Σκέφθηκα πόσο δίκαιο έχει. Στις μέρες μας ζούμε τον εμφύλιο τρίτης γενιάς.

Και σήμερα είμαστε χωρισμένοι στο γαλάζιο και στο πρασινοκόκκινο στρατόπεδα. Στον "εθνικό στρατό" των Stagers , και στον "δημοκρατικό στρατό" των ανέργων. Τα γαλάζια παιδιά "πυροβολούν"ενάντια στα πράσινα και αντίστροφα. Ο νεαρός των ΜΑΤ ενάντια στον αδερφό του , στη διαδήλωση. Η νεαρή κοπέλα της διαδήλωσης ενάντια στο φίλο της των ΜΑΤ.

Αν ο πόλεμος είναι η συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα. Τότε η πολιτική είναι η συνέχιση του πολέμου με άλλα μέσα. Ο εμφύλιος συνεχίζεται με τα εγγόνια των πρωταγωνιστών του εμφυλίου του 49.

Ποιος θα βγει και σήμερα κερδισμένος; Μα αυτοί που κέρδιζαν πάντα. Οι έμποροι όλων των εμφυλίων. Οι μαυραγορίτες χθες , τα "λαμόγια"σήμερα, μαζί με τα ίδια πάντα αφεντικά.Τα μεγάλα βιομηχανικά και τραπεζικά συγκροτήματα.

Αν το "δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού:

Τότε "το τρις εξαμαρτείν" ίσον "εγκληματείν"

ΑΕΙΦΟΡΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗ ..ΚΑΙ ΠΡΑΣΙΝΑ ΑΛΟΓΑ

2009-10-27T09:44:00.000-07:00

Εδώ και είκοσι χρόνια όλοι μας μιλάμε για μια "αειφόρο ανάπτυξη", για μια "βιώσιμη ανάπτυξη". Σε πείσμα όλων η ζωή μας απάντησε με το "γερό χαστούκι", μιας πρωτοφανούς κρίσης.

Αειφόρος ανάπτυξη δεν σημαίνει παρά ,συνεχόμενη , μόνιμη , "αθάνατη " ανάπτυξη. Σημαίνει ανάπτυξή ,χωρίς ύφεση , χωρίς κρίση. Σημαίνει αιώνια ανάπτυξη.

Αειφόρος ανάπτυξη: Μια ουτοπική επιθυμία των προνομιούχων αυτής της κοινωνίας Μία παρηγοριά στον άρρωστο ώσπου να βγει η ψυχή του. Μια προσπάθεια να κάνουμε την επιθυμία μας πραγματικότητα , κόντρα στην ίδια την πραγματικότητα.

Και αναρωτιέμαι: Είναι δυνατόν να υπάρξει ανάπτυξη χωρίς ύφεση και κρίση; Και αντίστροφα είναι δυνατόν να υπάρχει ύφεση και κρίση χωρίς την ανάπτυξη; Η σημερινή κρίση δεν είναι αποτέλεσμα της "χθεσινής" ανάπτυξης; Και η "χθεσινή" ανάπτυξη δεν ήταν αποτέλεσμα της προηγούμενης κρίσης;

Ανάπτυξη και κρίση είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Της οικονομίας κάθε κοινωνίας. Δεν μπορεί να υπάρξει η μία χωρίς την άλλη. Όπως,στον μαγνήτη , δεν μπορεί να υπάρξει θετικός πόλος χωρίς τον αρνητικό. Η αντίθεση , ανάπτυξη - κρίση είναι η ατμομηχανή της κοινωνικής προόδου.

Όποιος επιδιώκει να πετύχει την αειφορία ενός αναπτυξιακού μοντέλου , το πληρώνει ακριβά με μια ακόμη μεγαλύτερη κρίση.

Κανένα μοντέλο οικονομικής ανάπτυξης δεν ήταν στο παρελθόν , ούτε μπορεί να είναι και στο μέλλον αειφορικό. Αυτό μας διδάσκει η ιστορία του φεουδαρχικού αλλά και του κομμουνιστικού μοντέλου. Οι προνομιούχοι αυτών των συστημάτων πίστευαν στην αειφορία τους. Το πλήρωσαν ακριβά με μια κατάρρευση , και αμέτρητα θύματα της φτωχολογιάς.

Οι νόμοι της οικονομίας είναι αμέτρητοι. Αυτοί που γνωρίζουμε είναι ελάχιστη. Κάθε οικονομική κρίση είναι ένα κόκκινο λαμπάκι που μας προειδοποιεί πως κάποιον άγνωστο νόμο παραβιάζουμε Όταν τον ανακαλύψουμε και τον εφαρμόσουμε στην πράξη ,έρχεται η ανάπτυξη Μέχρι κάποια νέα παραβίαση κάποιου άγνωστου νόμου μας ξανανάψει το κόκκινο λαμπάκι της κρίσης. Η κοινωνία προχωράει στο δρόμο της εξέλιξης παρακολουθώντας το σηματοδότη του πράσινου(ανάπτυξη) και του κόκκινου (κρίση) σήματος.

Η θεωρία της αειφορικής ανάπτυξης δεν είναι παρά μια αντιδραστική ουτοπία των προνομιούχων αυτής της κοινωνίας.

Όσο περισσότερο επιμένουν και προσμένουν από αυτήν την θεωρία , τόσο η επόμενη κρίση θα είναι μεγαλύτερη. Όσο εξακολουθούμε να πιστεύουμε σ΄αυτό το δόγμα ,τόσο τα θύματα της επόμενης κρίσης θα είναι πολύ περισσότερα.

Κάθε μοντέλο ανάπτυξης είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Όπως δεν μπορεί να υπάρξει "αειφορία", δηλαδή αθανασία για τους ζωντανούς οργανισμούς , το ίδιο δεν μπορεί να υπάρξει και για τα μοντέλα ανάπτυξης.

GOLDEN BOYS --STAGE BOYS

2009-10-23T07:48:00.000-07:00

Κοινωνία των άκρων.

Από τη μια μεριά τα χρυσά παιδιά.

Από την άλλη τα παιδιά δούλοι.

500.000 ευρώ το χρόνο οι πρώτοι.

5.000 ευρώ το χρόνο οι δεύτεροι.

Ένας μισθός golden....100 μισθοί stage.

Είναι δυνατόν η δουλειά του ενός

να αξίζει όσο η δουλειά των 100 ;

Με τους μισθούς 200 μόνο golden

πληρώνονται τα "χαρτζηλίκια" 20.000 stagiers.

Γιατί δεν ξεκινήσατε από του πρώτους ;

Μα ξεκινάτε από τους δεύτερους.

Αυτή είναι η ανακατανομή εισοδήματος;

Παίρνουμε από τους αδύναμους και

αφήνουμε άθιχτους τους δυνατούς;

Τα παιδιά των stage είναι γαλάζια.

Οι golden "κουμπάροι" είναι πράσινοι;

Η "τελευταία τρύπα του ζουρνά"

θα πληρώσει πάλι την κρίση;

Φαίνεται πως για μια ακόμη φορά

ισχύσει το " τί έχεις Γιάννη

τι είχα παντα".

ΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΛΠΙΔΑ

2009-10-18T08:03:00.000-07:00

Ο τίτλος δανεικός από το ιστολόγιο marianaοnice.blogspot.com.

Θυμήθηκα το χαρακτηρισμό της Παπαρήγα για τις προγραμματικές δηλώσεις. "Εμπόριο φόβου ,εμπόριο ελπίδας".

Δεν είμαι ΚΚΕ ου τε βέβαια και αντι-ΚΚΕ.
Όμως "το σωστό να λέγεται". Έχει δίκαιο η Αλέκα.

Μας πουλάνε το φόβο της οικονομικής κατάρρευσης.
Μας πουλάνε το φόβο της ανεργίας.
Μας πουλάνε το φόβο της τρομοκρατίας
Μας πουλάνε το φόβο της πανδημίας της γρίπης.
Μας πουλάνε το φόβο της δραματικής κλιματικής αλλαγής
Μας πουλάνε το φόβο της περιβαλλοντικής καταστροφής.
Μας πουλάνε...Μας πουλάνε ...."Μας πουλάνε και μας αγοράζουνε".

Όταν παραλύσει η συνείδησή μας από το φόβο.
Όταν η νεολαία βγαίνει ασυγκράτητη στού δρόμους.
Όταν η ακρίβεια,η ανεργία , η φτώχεια ρίχνουνε λάδι στη φωτιά του φόβου.
Τότε αλλάζουνε το χρώμα της και μας ξαναπουλάνε ελπίδα.

Μας ξαναπουλάνε ελπίδα για καλύτερες μέρες.
Μας ξαναπουλάνε ελπίδα για καλύτερο κράτος.
Μας ξαναπουλάνε Ελπίδα για καλύτερο εισόδημα.
Μας ξαπουλάνε ελπίδα για καλύτερη παιδεία,υγεία,πρόνοια.
Μας ξαναπουλάνε .. Μας ξαναπουλάνε..."Μας ξαναπουλάνε και μας ξανααγοράζουνε"

Και εμείς πληρώνουμε για αυτή την αγορά.
Πληρώνουμε με την ψήφο μας. Πληρώνουμε με την ανοχή μας.
Μέχρι να διαπιστώσουμε πως: "άνθρακες ο θησαυρός" της ελπίδας.
Και δώσ΄του πάλι από την αρχή ώσπου να ξαναβγούνε στο "παζάρι".

Δεν διαφωνώ με όσους, σ΄άυτές τις εκλογές,ψήφισαν ΠΑΣΟΚ.
Κάτω από τις σημερινές συνθήκες δεν υπήρχε άλλος δρόμος.
Η μόνη πόρτα που έγραφε "ελπίδα" ,ήταν στο "διαμέρισμα" ΠΑΣΟΚ.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για να εκπληρωθεί η ελπίδα μας.
Ο μόνος δρόμος είναι η διάψευση της ελπίδας.
Μέσα από την επαναλαμβανόμενη διάψευσή της μπορεί να εκπληρωθεί η ελπίδα.

ΓΙΑΤΙ Η ΕΛΠΙΔΑ ΠΕΘΑΙΝΕΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ Ε Π Ι Σ Τ Ρ Ο Φ Η

2009-10-16T06:08:00.000-07:00

Μετά από μια αναγκαστική εξάμηνη απουσία , επιστρέφω και πάλι με μεγάλη μου χαρά στον όμορφο κόσμο του ίντερνετ. Η επιστροφή μου αυτή συνοδεύεται από κάποιες αλλαγές στο προφίλ μου για τις οποίες αισθάνομαι την υποχρέωση να δώσω κάποιες εξηγήσεις.

Η πρώτη αλλαγή αφορά στο γεγονός ότι είμαι πλέον παππούς και αυτό θα ήθελα να το γνωρίζουν οι αναγνώστες.

Η δεύτερη αλλαγή αφορά στη γνωστοποίηση της ηλικίας μου. Γιατί μπορεί να είμαι παππούς αλλά αυτό δεν σημαίνει πως είμαι και γέρος. Αν η κόρη μου αποφάσισε να με κάνει με το ζόρι παππού , αυτό δεν σημαίνει πως μπορεί να με κάνει με το ζόρι και γέρο. Όμως χαλάλι της άξιζε το κόπο. Πιστεύω όμως παράλληλα πως , η ηλικία μαζί με το φύλο , είναι δυο στοιχεία απαραίτητα για το προφίλ κάθε ιστολόγου. Ο κάθε αναγνώστης πρέπει να γνωρίζει τουλάχιστον αυτά τα δύο στοιχεία ενός προφίλ για να γνωρίζει , περίπου σε ποιόν απευθύνεται. Ανήκω στο 3% - 5% των εξηντάρηδων που χρησιμοποιούν την μπλοκόσφαιρα. Δεν ξέρω αν το στοιχείο αυτό είναι θετικό η αρνητικό για κάποιο ιστολόγιο. Η πράξη θα το δείξει.

Η τρίτη αλλαγή αφορά τον τόπο κατοικίας. Μετά από δεκαετή , σχεδόν , παραμονή μου στην Αθήνα , σαν επαρχιώτης πρόσφυγας , πραγματοποίησα μια "επιστροφή στις ρίζες". Για λόγους ανωτέρας βίας ( όχι προσωπικούς) επέστρεψα στο σπίτι όπου για 25 σχεδόν χρόνια έζησε όλη η οικογένεια και που τώρα μένω μόνος. Έφυγα από τα καυσαέρια της Αθήνας για να ζήσω σε μια εξοχική κατοικία 200 τ.μ. , μέσα σε ένα περιβόλι 7 στρεμμάτων. Έφυγα από την κόλαση της Αθήνας για να ζήσω στον παράδεισο της εξοχής . Αλλά ............εννοείται μόνος.

Η εξάμηνη απουσία μου οφείλεται στο γεγονός πως δεν υπήρχε τηλεφωνική σύνδεση. Είναι η πρώτη μέρα που , επί τέλους , έγινε δυνατή η σύνδεση με το ίντερνετ και μπορώ να κάνω αυτήν την ανάρτηση.

Ζητώ συγνώμη από τους αναγνώστες αυτού του ιστολογίου , αλλά δεν μπορούσα να κάνω διαφορετικά. Από εδώ και πέρα , εξαιτίας και της μοναξιάς της επαρχίας , θα αποτελεί τη σημαντικότερη δημιουργική μου απασχόληση. Το μοναδικό μεταφορικό μέσο για μια συνεχή περιπλάνηση στις γειτονιές του ίντερνετ. Ο Αντί-λογος του παππού ,πάντα κάτι θα έχει να πει στη γειτονιά των νέων , των .. μέσης ηλικίας αλλά και στη "φτωχογειτονιά " των παππούδων

Από τις 4 του Οκτώβρη και μετά στη χώρα γίνονται σημαντικές αλλαγές Πολιτικές , οικονομικές αλλά και κοινωνικές. Το έμπειρο μάτι του παππού κάτι θα έχει να πει για αυτή τη νέο-μεταπολίτευση.

Καλό χειμώνα .

ΖΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ Η ΚΑΤΑΝΑΛΩΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΝΑΖΟΥΜΕ;

2009-04-08T00:49:00.000-07:00

Στην εποχή μας το ερώτημα "ζεις για να τρως η τρως για να ζεις" έχει από την ίδια τη ζωή μετεξελιχθεί στο ερώτημα "ζεις για να καταναλώνεις η καταναλώνεις για να ζεις". Σήμερα πλέον ζούμε στην εποχή της καταναλωτικής κοινωνίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων ζουν για να καταναλώνουν Υπάρχουν βέβαια και οι εξαιρέσεις Όμως υπάρχουν για να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Η απάντηση μου στο σημερινό ερώτημα του μπαρπμα-Θόδωρου θα ήταν: Κανένα από τα δύο δεν είναι σωστό μα και κανένα από τα δύο δεν είναι λάθος. Το λάθος βρίσκεται στο ερώτημα που μου τέθηκε. Στην απάντηση αυτή με οδηγούν οι σκέψεις και η λογική του μπάρμπα-Κάρολου(Μαρξ).

Ο Μαρξ μας δίδαξε πως στη φύση και στην κοινωνία δεν ισχύει η Αριστοτελική τυπική λογική. Δεν ισχύει το "η το ένα η το άλλο". Δεν ισχύει το η το καλό η το κακό. Η το Α η το Β. Η το ζωντανό η το νεκρό. Στην αντικειμενική πραγματικότητα δεν υπάρχει το διαζευκτικό "η". Υπάρχουν οι νόμοι της διαλεκτικής λογικής όπου στη θέση του "η" ,μπαίνει το "και". Ισχύει και το ένα και το άλλο. Και καλό και κακό. Ουδέν κακόν αμιγές καλού έλεγαν οι αρχαίοι μας πρόγονοι. Δεν ισχύει το "η αρνητικό η θετικό". Δεν υπάρχει αρνητικό χωρίς το αντίστοιχό του θετικό. Δεν ισχύει το "η ζωντανό η νεκρό". Σε κάθε ζωντανό πλάσμα λίγα δευτερόλεπτα πριν

ένα κομμάτι του εαυτού έχει πεθάνει. Όλα τα υπαρκτά στοιχεία βρίσκονται σε μια σχέση αλληλεπίδρασης , αλληλεξάρτησης , και αλληλοεξέλιξης.

Η ποιότητα ζωής και η ποσότητα της κατανάλωσης δεν βρίσκονται σε αντίθεση μεταξύ τους. Υπάρχει μια διαλεκτική σχέση αλληλεπίδρασης, αλληλεξάρτησης και διαρκής εξέλιξη και των δύο από ένα κατώτερο προς ένα ανώτερο στάδιο. Η καλή ποιότητα ζωής έχει ανάγκη μια αυξημένη κατανάλωση ,και η αυξημένη κατανάλωση μια καλή ποιότητα ζωής.

Το πρόβλημα της σημερινής κοινωνίας δεν είναι η υπερκατανάλωση. Το πρόβλημα βρίσκεται στην ποιότητα της υπερκατανάλωσης. Η κατανάλωση είναι η ίδια η ζωή του ανθρώπου. Όσο περισσότερο καταναλώνει τόσο περισσότερο ζει Όσο περισσότερο οξυγόνο, τροφή, ενδυμασία, κατοικία, σωματική και πνευματική εργασία καταναλώνει ο άνθρωπος τόσο περισσότερο και καλύτερα ζει.

Το πρόβλημα βρίσκεται στην ποιότητα της κατανάλωσης. Στο κατά πόσο η κατανάλωση εξυπηρετεί πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες η εξυπηρετεί τις ανάγκες μιας κερδοσκοπικής κατανάλωσης. Η υπερπαραγωγή και υπερκατανάλωση υποβαθμισμένων ποιοτικά υλικών και πνευματικών προϊόντων οδηγεί σε μια υποβαθμισμένη ποιότητα ζωής. Μια ποιότητα αυτών των προϊόντων που θα εξυπηρετούσε τις ανθρώπινες ανάγκες , με την ίδια ποσότητα κατανάλωσης, θα οδηγούσε σε μια άλλη ποιότητα ζωής.

Το δίλημμα "ζω για να καταναλώνω η καταναλώνω για να ζω ",ουσιαστικά δεν υπάρχει στη ζωή. Ζούμε για να καταναλώνουμε και καταναλώνουμε για να ζούμε. Για μια καλή ποιότητα ζωής, για μια ευτυχισμένη ζωή χρειαζόμαστε περισσότερη και καλύτερη κατανάλωση. Αλλά και για μια καλύτερη και περισσότερη κατανάλωση χρειαζόμαστε μια άλλη ποιότητα ζωής.

Ζωή και κατανάλωση δεμένα χέρι-χέρι ,το ένα επηρεάζει το άλλο , και τα δύο μαζί εξελίσσονται, μεταβάλλονται προς ένα ανώτερο στάδιο. Μόνο που η εξέλιξη αυτή δεν είναι συνεχής και ευθύγραμμη. Προχωράει με τη μέθοδο του "ένα βήμα πίσω δυο βήματα μπροστά". Στην εποχή που ζούμε βρισκόμαστε στη φάση του "ένα βήμα πίσω". Αναγκαία φάση για να κάνουμε τα δύο βήματα μπροστά.

ΖΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΤΡΩΣ Η ΤΡΩΣ ΓΙΑ ΝΑ ΖΕΙΣ

2009-03-28T03:14:00.000-07:00

Όταν ήμουνα μικρός αντιμετώπιζα ένα σοβαρό πρόβλημα. Στο χωριό όπου ζούσα το όνομά μου ,Ζήσης, προφέρονταν Ζήσ΄. Όταν περνούσα έξω από το καφενείο του χωριού, ένας γέρος σοφός, ο μπαρμπα -Θόδωρος, με καλούσε κοντά του και με ρωτούσε. ¨Ελα εδώ Ζήσ΄και πέσμου. Ζεις για να τρως η τρως για να ζεις; Κάθε φορά που περνούσα η ίδια ερώτηση .Έπρεπε να δώσω μια απάντηση. Και φυσικά δεν μπορούσα παρά να απαντήσω ότι τρώω για να ζήσω. Γιατί αυτό πραγματικά συνέβαινε.

Σήμερα ,αρκετές δεκαετίες μετά, με μεγάλα πλέον παιδιά, ο γέρος επανήλθε δριμύτερος στη μνήμη μου. Έλα εδώ Ζησ και πέσμου, μου επαναλαμβάνει. Ζεις για να τρως η τρως για να ζεις
.

Και εγώ αναρωτιέμαι γιατί τώρα; Τι τον έπιασε ξαφνικά και με ταλαιπωρεί. Γιατί τόσες δεκαετίες , μακριά από το χωριό και απόφοιτο Πανεπιστημίου με είχε ξεχάσει; Γιατί τέλος με άφησε μόνο μου και ακολούθησα μια πορεία αντίθετη από την απάντηση που του έδωσα όταν ήμουν μικρός; Γιατί "έζησα για να τρώω " και όχι το αντίθετο που του είχα πει; Ποιο ήταν το σωστό και ποιο το λάθος;

Ερώτημα βασανιστικό. Το βάρος του λάθους ασήκωτο Και ο αδέκαστος κριτής μου ζητάει απολογία. Γιατί κάποιο από τα δύο που έκανα στη ζωή μου ήταν λάθος. Δεν μπορεί να είναι και τα δύο σωστά. Και μαζί με αυτά το ενοχλητικό ερώτημα. Γιατί το ίδιο ερώτημα δεν το έκανα και εγώ ποτέ στα παιδιά μου;

Η κατάσταση δύσκολη. Ο μπαρμπα Θόδωρος δεν λέει να φύγει από το μυαλό μου. Ευτυχώς στην κρίσιμη αυτή στιγμή με θυμήθηκε ο μπαρμπα Κάρολος (ο Μάρξ). Άσε τον μπαρμπα-Θόδωρο να λέει , με συμβουλεύει Πήγαινε στο Κεφάλαιο εκεί που γράφω: " Δεν κάνει η συνείδηση το κοινωνικό Είναι αλλά το κοινωνικό Είναι τη συνείδηση"

Κατάλαβα απαντάω. Η αγροτική κοινωνία του χωριού δεν ήταν,και δεν μπορούσε να είναι καταναλωτική. Υποχρεωτικά " έτρωγες για να ζεις". Και να ήθελες δεν μπορούσες "να ζεις για να τρως". Αυτός που θα έκανε το δεύτερο θα ήταν "ο τρελός του χωριού", ο περιθωριακός. Η συνείδηση έπρεπε να προσαρμοστεί στην κοινωνική πραγματικότητα. Και το έκανε. Η απάντηση ήταν απλή "τρώω για να ζήσω".

Η Κοινωνία η αστική έγινε καταναλωτική κοινωνία. Που σημαίνει "ζω για να τρώω", για να καταναλώνω. Όποιος πάει κόντρα είναι ο "τρελός της πόλης". ο περιθωριακός της πόλης. Η σωστή απάντηση στο ερώτημα σήμερα είναι: "Ζω για να τρώω",για να καταναλώνω. Η συνείδησή για άλλη μια φορά "υποκλίθηκε" μπροστά στην αντικειμενική , κοινωνική πραγματικότητα.

Ο ΄"τρελός του χωριού", έγινε ο "φυσιολογικός" της πόλης. Και αντίστροφα ο "φυσιολογικός" του χωριού έγινε "ο τρελός της πόλης".

Σήμερα με την οικονομική κρίση το ερώτημα επανέρχεται. Τόσο ο Καραμανλής όσο και το οικολογικό κίνημα μας λένε: τέρμα αυτά που ξέρετε. Ζείτε για να καταναλώνεται, "ζείτε για να τρώτε". Αυτό ήταν λάθος .Έχουμε κρίση οικονομική και πρέπει να καταναλώνεται όσα χρειάζεται για να ζείτε. Από τώρα και στο εξής θα "τρώτε για να ζείτε".

Ο μπαρμπα-Θώδορος φαίνεται να δικαιώνεται. Ο μπαρμπα-Κάρολος δεν διαψεύδεται αλλά και δεν δικαιώνεται.

Ποιά απάντηση πρέπει να δώσω σήμερα στον μπαρμπα-Θόδωρο; Και τι συμβουλή θα μου έδινε ο μπαρμπα- Κάρολος(Μάρξ) αν ζούσε σήμερα;

( Η απάντηση στην επόμενη ανάρτηση , αφού διαβάσω και τα σχόλια όσων θα μου κάνουν την τιμή να αφήσουν το σχόλιό τους)

ΠΕΡΙ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

2009-03-22T00:26:00.000-07:00

{ Αντίστροφα , βλέπουμε ότι αρκετοί άνθρωποι, και ιδιαίτερα οι νέοι, δεν αντέχουν την πολυτέλεια και τον εγωϊστικό τρόπο ζωής μέσα στις πλούσιες οικογένειες. Σε αντίθεση με τις προσδοκίες των γονιών τους, που πιστεύουν ότι τα παιδιά τους "έχουν ο. τι επιθυμούν",οι νέοι αυτοί επαναστατούν ενάντια στη νέκρα και την απομόνωση της ζωής τους. Γιατί είναι γεγονός ότι δεν έχουν ο,τι επιθυμούν και επιθυμούν αυτό ακριβώς που δεν έχουν.

Αξιοσημείωτα παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων στους παλαιούς χρόνους είναι τα παιδιά των πλούσιων Ρωμαίων στα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, που αγκάλιασαν τη θρησκεία της φτώχειας και της αγάπης. Άλλο παράδειγμα είναι ο Βούδας: σαν πρίγκιπας που ήταν, μπορούσε να δοκιμάσει κάθε απόλαυση και πολυτέλεια που ήθελε, αλλά ανακάλυψε ότι η απόκτηση και η κατανάλωση υλικών αγαθών έφερνε δυστυχία και θλίψη. Ένα πιο πρόσφατο παράδειγμα (στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα) είναι τα παιδιά της ανώτερης τάξης της Ρωσίας, οι Ναρόντνικοι. Μη αντέχοντας το περιβάλλον της νωθρότητας και αδικίας, που μέσα του είχαν μεγαλώσει, οι νέοι αυτοί άνθρωποι έφυγαν από τα σπίτια τους και πήγαν να ζήσουν μαζί με τους φτωχούς χωριάτες, βάζοντας έτσι τα θεμέλια του επαναστατικού αγώνα στη Ρωσία.

Το ίδιο φαινόμενο μπορούμε να διαπιστώσουμε ανάμεσα στα παιδιά, αγόρια και κορίτσια, των πλούσιων οικογενειών των ΗΠΑ και της Γερμανίας, που βλέπουν τη ζωή τους μέσα στο πλούσιο οικογενειακό τους περιβάλλον πληκτική και χωρίς νόημα. Αλλά πέρα από αυτό, βρίσκουν ανυπόφορη τη σκληρότητα του κόσμου απέναντι στους φτωχούς και την απειλή του πυρηνικού πολέμου για λόγους κύρους μερικών ατόμων. Έτσι φεύγουν από το οικογενειακό τους περιβάλλον, ψάχνοντας για ένα νέο τρόπο Ζωής ,και μένουν ανικανοποίητοι γιατί καμία δημιουργική προσπάθεια δεν καταλήγει σε επιτυχία. Πολλοί από αυτούς τους νέους ήταν αρχικά οι πιο ιδεαλιστές, οι πιο ευαίσθητοι της γενιάς, τους έλειπε όμως η παράδοση,η ωριμότητα, η πείρα και η πολιτική γνώση: το αποτέλεσμα είναι ότι πέφτουν τώρα στην απελπισία, υπερεκτιμούν ναρκισσιστικά τις ικανότητες και τις δυνατότητες που έχουν κι΄αγωνίζονται να πετύχουν το αδύνατο με τη χρήση βίας. Φτιάχνουν τις δήθεν επαναστατικές ομάδες, και ζητούν να σώσουν τον κόσμο με πράξεις τρομοκρατίας και καταστροφής, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι το μόνο που κάνουν είναι να μεγαλώνουν τη γενική τάση για βία και απανθρωπιά. Έχουν χάσει την ικανότητα ν΄αγαπούν και την αντικατάστησαν με την επιθυμία να θυσιάσουν τη ζωή τους............................

Αλλά αυτοί οι νέοι που αυτοθυσιάζονται , είναι πολύ διαφορετικοί από τους μάρτυρες της αγάπης, που θέλουν να ζήσουν γιατί αγαπούν τη ζωή, και που δέχονται το θάνατο μόνο όταν είναι αναγκασμένοι να πεθάνουν για να μην προδώσουν τον εαυτό τους. Οι σημερινοί μας νέοι που θυσιάζουν τη ζωή τους είναι οι κατηγορούμενοι αλλά συνάμα και οι κατήγοροι. Είναι οι ίδιοι μια απόδειξη ότι στο κοινωνικό μας σύστημα μερικοί από τους καλύτερους νέους ανθρώπους καταντούν τόσο απομονωμένοι και απελπισμένοι, που σαν μοναδική διέξοδο από την απελπισία τους βρίσκουν μόνο την καταστροφή και τον φανατισμό. }

Απόσπασμα από το βιβλίο " ΝΑ ΕΧΕΙΣ Η ΝΑ ΕΙΣΑΙ;" του Αμερικανού φιλόσοφου και ψυχαναλυτή ΕΡΙΧ ΦΡΟΜ. Εκδόσεις Μπουκουμάνη 1978 (σελ.135)

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-ΜΟΝΑΧΙΚΟΤΗΤΑ : ΟΙ ΔΥΟ ΟΨΕΙΣ ΕΝΟΣ ΝΟΜΙΣΜΑΤΟΣ

2009-03-15T00:50:00.000-07:00

Ανοίγω την τηλεόραση. Η έξαρση τη εγκληματικότητας κυριαρχεί στα παράθυρα.

Ανοίγω τον υπολογιστή. Η έξαρση της μοναχικότητας κυριαρχεί στα ιστολόγια.

Εγκληματικότητα και μοναχικότητα. Οι δύο όψεις ενός νομίσματος. Της κοινωνίας σε παρακμή.

Οι δύο ακραίες καταστάσεις ενός φαινομένου. Της κοινωνικής αλλοτρίωσης όπως το ονόμασαν, οι δύο μεγάλοι φιλόσοφοι Ο Χέγκελ και ο Μαρξ. Της διατάραξης της κοινωνικής συνοχής ,όπως το αποκαλούν οι σύγχρονοι κοινωνιολόγοι.

Εγκληματικότητα: Η καταστροφική μορφή εκδήλωσης της κοινωνικής αποξένωσης , της διατάραξης της κοινωνικής συνοχής.

Μοναχικότητα: Η δημιουργική εκδήλωσης του ίδιου φαινομένου.

Εγκληματικότητα-μοναχικότητα. Οι ακραίες καταστάσεις μιας κοινωνίας σε παρακμή. Στο ενδιάμεσο , όλες οι άλλες μορφές της μοναξιάς. Η ληστρική εκμετάλλευση του ανθρώπου από τον άνθρωπο. Η αποξένωση από το φίλο. Το διαζύγιο από το σύζυγο. Η καριέρα πάνω από τα παιδιά. Το Χρήμα πάνω από τον άνθρωπο.

Εγκληματικότητα-μοναχικότητα: Οι κορυφές του παγόβουνου μιας ανταγωνιστικής αντίθεσης. Του κακού με το καλό. Ποιος τελικά θα είναι ο κερδισμένος;

Τα πειράματα της ιστορίας μας βεβαιώνουν πως νικητής είναι το καλό. Τη μάχη την κερδίζει πάντα η δημιουργική αποξένωση , η μοναχικότητα . Η καταστροφική αλλοτρίωση , η εγκληματικότητα είναι στο τέλος ο νικημένος.

Η έξαρση της εγκληματικότητας του 7ου και 6ου π.χ αιώνα ,ηττήθηκε από τη δημιουργική μοναχικότητα των νομοθετών της Αθηναϊκής Δημοκρατίας. Η σημερινή Ακρόπολη είναι η ανεξίτηλη σφραγίδα αυτής της νίκης.

Η έξαρση της εγκληματικότητας στην παρακμή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, η΄ηττήθηκε από την δημιουργική μοναχικότητα των προφητών ,και την Χριστιανική επανάσταση. Η εγκληματικότητα του δουλοκτητικού συστήματος καταργήθηκε.

Η έξαρση της εγκληματικότητας του φεουδαρχικού συστήματος , που ονομάστηκε Μεσαίωνας, έχασε την μάχη από την δημιουργική μοναχικότητα του Διαφωτισμού. Η Αγγλική , η Αμερικάνικη , και η Γαλλική επανάσταση , ήταν η τελική νίκη του Διαφωτισμού.

Η επιστημονική αναγέννηση του 20ου αιώνα ήταν ο νικητής ενάντια στην καταστροφικότητα των φασιστικών κινημάτων. Τα θαύματα της βιομηχανικής επανάστασης ήταν η νίκη της δημιουργικότητας ενάντια στην καταστροφικότητα.

Απέναντι στην έξαρση της εγκληματικότητας , με την οποία οι ισχυροί των ΜΜΕ καλλιεργούν το φόβο στους αδύνατους , ένα είναι το όπλο των αδυνάτων. Η ισχύς των μπλόγκερς .Η ελπίδα της δημιουργικής μοναχικότητας των ιστολόγων.

Απέναντι στον καπιταλιστικό μεσαίωνα , δεν υπάρχει άλλη λύση από τον διαφωτισμό του ίντερνετ. Δεν είναι τυχαίες όλες οι απόπειρες στραγγαλισμού του ίντερνετ. Όσες μάχες όμως και αν ΄χαθούν ,ο πόλεμος δεν μπορεί παρά να κερδηθεί , αργά η γρήγορα ,από τους μπλόγκερς.

Το ΚΑΛΟ πάντα ΚΕΡΔΙΖΕΙ τον πόλεμο ενάντια στο ΚΑΚΟ.

ΦΕΜΙΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

2009-03-08T01:06:00.000-08:00

Σήμερα 8 του Μάρτη . Γιορτή της γυναίκας. Όλοι οι άνδρες δεν μπορεί παρά να ευχηθούμε χρόνια πολλά. Όμως η ευχή αυτή δεν πρέπει να επισκιάζει το γεγονός ότι η κοινωνία έχει πλέον ανάγκη από μια άλλη γυναίκα. Μια γυναίκα διαφορετική από τη σημερινή αλλοτριωμένη γυναίκα.

Πριν από πολλά χρόνια ένας φωτισμένος θεατρικός συγγραφέας , ο Δημήτρης Ψαθάς , σ΄ένα από τα γνωστά χρονογραφήματα του στο Βήμα, έγγραφε.

" Άλλο η εξίσωση των δύο φύλλων ,και άλλο η εξομοίωσή τους."

Αυτή τη σοφή προειδοποίηση , το φεμινιστικό κίνημα την αγνόησε. Όλες οι διεκδικήσεις του κατέληξαν περισσότερο σε μια εξομοίωση των δύο φύλλων παρά σε εξίσωση δικαιωμάτων.

Σε μια ανδροκρατούμενη αγορά εργασίας, η γυναίκα , διεκδίκησε το μερίδιό της. Τα κατάφερε. Όμως πλήρωσε βαρύ τίμημα. Από βασίλισσα του σπιτιού έγινε ,όπως και ο άνδρας ,"σκλάβα" της αγοράς. Για να ανταγωνιστεί τον άνδρα υποχρεώθηκε να γίνει λίγο "αντράκι". Ανταγωνίστρια με το άνδρα συνάδελφο. Αυταρχική προϊσταμένη απέναντι σε άνδρες και γυναίκες υφισταμένους. Ανδρικό ντύσιμο και εμφάνιση για να μην προκαλεί τους άνδρες.

Τέλος για να κερδίσει στην αγορά εργασίας ,θυσίασε ένα σημαντικό κομμάτι από τη γυναικεία της φύση . Την μητρότητα. Έγινε πετυχημένη επαγγελματίας αλλά λιγότερο μητέρα . Έγινε καλή προϊσταμένη αλλά όχι καλή σύζυγος. Έγινε ανταγωνίστρια με τη φίλη στη δουλειά και λιγότερο φίλη στην παρέα. Υποτάχθηκε στον ηλικιωμένο προϊστάμενο στη δουλειά. Αγνόησε όμως τον ηλικιωμένο γονιό στο σπίτι.

Στον κόσμο της ειδωλολατρίας του χρήματος, η γυναίκα υποχρεώθηκε να πουλήσει στον "διάβολο" της αγορά εργασίας ένα κομμάτι από τη γυναικεία της ψυχή. Ένα κομμάτι από τη θηλυκότητα της. Ένα κομμάτι από τη μητρότητα της. Ένα κομμάτι από τη γυναίκα σύζυγο.

Η γυναίκα σήμερα έχει αποξενωθεί από ένα σημαντικό κομμάτι του εαυτού της. ΄Τελικά , όπως και ο άνδρας, αποξενώθηκε από τον εαυτό της. Ζει σε μια πρωτοφανή ,στην ανθρώπινη ιστορία , μοναξιά με τον εαυτό της. Η γυναίκα σήμερα είναι μια αλλοτριωμένη γυναίκα.

Απόδειξη ,΄το αίτημα των σημερινών της διεκδικήσεων. Το γυναικείο κίνημα σήμερα διεκδικεί εξίσωση αμοιβών με τον άνδρα. Σε μια εποχή όπου τα παιδιά κραυγάζουν στους δρόμους "μαμά -μπαμπά μ΄ακούς;", η μαμά αγωνίζεται για τον "παρά".

Αν δεν αλλάξει η κατάσταση τα επόμενα νεολαιίστικα Δεκεμβριανά μπορεί να είναι μια κόλαση.

Χρόνια πολλά στις γυναίκες αλλά ....προσοχή στο συντηρητικό φεμινιστικό κίνημα.

ΠΩΣ ΞΕΠΕΡΑΣΤΗΚΕ Η ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 29

2009-03-03T03:20:00.000-08:00

Για να μελετήσουμε την κρίση του 2009 ,όλοι αναζητούμε τη μαγική συνταγή του ξεπεράσματος της κρίσης του 29

Η άποψη που κυριαρχεί για αυτήν την συνταγή είναι: Κεϋνσιανισμός ,η με άλλα λόγια κρατική παρέμβαση.

Και η λύση για τη σημερινή κρίση: Νεο-Κεϋνσιανισμός ,η με άλλα λόγια νεοφιλελεύθερη κρατική παρέμβαση.

Αν ζούσε ο Μάρξ στις μέρες μας, πιστεύω θα έδινε μια διαφορετική απάντηση. Τόσο για την συνταγή του ξεπεράσματος της κρίσης του 29, όσο και για την αντίστοιχη της σημερινής κρίσης.

Ο σημαντικότερος κριτικός της πολιτικής οικονομίας του καπιταλισμού, μελετώντας την πρωτοφανή ,για την εποχή του, βιομηχανική και αγροτική ανάπτυξη κατέληξε στο εξής συμπέρασμα.

"Και όσο περισσότερο μια χώρα , όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες της Βόρειας Αμερικής , ξεκινάει από τη βιομηχανία σαν το φόντο της ανάπτυξής της , τόσο πιο γρήγορο αυτό το προτσές της καταστροφής .(σημ. δική μου ,ο Μαρξ αναφέρεται στην καταστροφή της γονιμότητας της γής) Επομένως η κεφαλαιοκρατική παραγωγή αναπτύσσει μόνο την τεχνική και το συνδυασμό του κοινωνικού προτσές της παραγωγής , υποσκάπτοντας ταυτόχρονα τις πηγές απ' όπου αναβρύζει κάθε πλούτος: τη γη και τον εργάτη."(Κεφάλαιο, τόμος πρώτος, σ.523. Σύγχρονη εποχή)

Από την εκτίμηση αυτή του Μάρξ βγαίνει το συμπέρασμα πως οι μόνες πλουτοπαραγωγικές πηγές μιας κοινωνίας είναι η γη ,( με την πλατύτερη έννοια η φύση) , και η εργασία.

Η μείωση της παραγωγικότητας αυτών των πηγών πλούτου , αποτέλεσε την αιτία της κρίσης του 29.

Η μείωση της παραγωγικότητας της γης , (έλλειψη τροφίμων , μεταλλευμάτων) και η μείωση της παραγωγικότητας της εργασίας (κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας),οδήγησαν στην κρίση του 29.

Το τραπεζικό κραχ δεν ήταν η αιτία ήταν η συνέπεια της κρίσης στην πραγματική οικονομία,για τους λόγους που προαναφέραμε.

Επιβεβαίωση αυτού του σκεπτικού αποτελεί ο τρόπος με τον οποίο ξεπεράστηκε η κρίση του 29. Όλοι σήμερα ξέρουμε πως τη λύση στην κρίση του 29 δεν την έδωσε ούτε ο Κεϋνς ,ούτε ο Β΄παγκόσμιος πόλεμος.

Την λύση την έδωσαν οι δύο μεγάλες μεταπολεμικές τεχνολογικές επαναστάσεις. 1. Η πράσινη επανάσταση ,που με την ανακάλυψη των λιπασμάτων και φαρμάκων αύξησε κατακόρυφα την παραγωγικότητα της γης Και 2. η γκρι επανάσταση , που με την ανακάλυψη και ανάπτυξη της μηχανής εσωτερικής καύσης , αύξησε κατακόρυφα την παραγωγικότητα της εργασίας.

Το αξιοπρόσεκτο στο παραπάνω απόσπασμα από του Κεφάλαιο του Μάρξ είναι , ότι προφήτευσε τη χώρα από όπου θα ξεκινούσαν αυτές οι κρίσεις. Τις Η.Π.Α. Είναι τυχαίο άραγε ότι και η κρίση του 29 και η σημερινή κρίση ξεκίνησαν από τις Η.Π.Α.;

Στην κρίση του 2009 παρατηρούνται τα ίδια φαινόμενα. Μειωμένη παραγωγικότητα της γης , εξ 'αιτίας της οικολογικής καταστροφής , που εκδηλώνεται με ,την έλλειψη τροφίμων ,ενέργειας, και μεταλλευμάτων. Αλλά και μειωμένη παραγωγικότητα της εργασίας που εμφανίζεται με την αύξηση της ανεργίας.

Και για την σημερινή κρίση δεν μπορεί να αποτελεί αιτία η τραπεζική κρίση. Η κρίση των τραπεζών είναι το σύμπτωμα της κρίσης στην πραγματική οικονομία.

Και η κρίση στην πραγματική οικονομία οφείλεται στην καταλήστευση της παραγωγικότητας της γης,και της παραγωγικότητας της εργασίας. Των μοναδικών πηγών πλούτου όλων των κοινωνιών ,όπως μας διδάσκει ο Μάρξ. Η ΄σημερινή έλλειψη τροφίμων, ενέργειας και ορυκτών, αποτέλεσμα μιας οικολογικής καταστροφής , και η αυξανόμενη ανεργία αποτελούν τα συμπτώματα αυτής της καταλήστευσης.

Την λύση σήμερα δεν μπορεί να μας τη δώσει ο Κεϋνς. Τη λύση μπορούν να μας την δώσουν και πάλι δύο νέες τεχνολογικές επαναστάσεις.

1.Μια νέα πράσινη επανάσταση , για την αύξηση της παραγωγικότητας της φύσης.

2.Μια νέα τεχνολογική επανάσταση για την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας.

H ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥ 29 ΚΑΙ ΤΟΥ Ο9

2009-02-21T02:33:00.000-08:00

Η οικονομική κρίση 1929 οδήγησε στον Ελληνογερμανικό πόλεμο. Στην κατοχή,στην καταλήστευση του εθνικού πλούτου, στην πείνα ,στο Ε.Α.Μ,και στον εμφύλιο.

Η οικονομική κρίση του 2009 οδηγεί στο Ελλάς-Γερμανία συμμαχία. Η Γερμανική κυβέρνηση αποφασίζει να στηρίξει την Ελληνική οικονομία για να μην οδηγηθεί στην κατάρρευση.

Πως αλλάζουν στ'αλήθεια οι καιροί.

Η στάση αυτή της Γερμανίας μπορεί να μας οδηγήσει σε μερικά συμπεράσματα για τις διαφορές ανάμεσα στην κρίση του 29 και του ο9.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1. Η κρίση του 29 οδήγησε σε έναν καταστροφικό στρατιωτικό παγκόσμιο πόλεμο.

Η κρίση του 09 οδηγεί αναγκαστικά σε μια παγκόσμια οικονομική συνεργασία για το ξεπέρασμα της

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2.Η κρίση του 29 υποχρέωσε το οικονομικό κατεστημένο της εποχής να χρησιμοποιήσει το φασισμό για τις ανάγκες ενός παγκόσμιου πολέμου. Σήμερα που ο πόλεμος δεν μπορεί να λύσει το πρόβλημα , δεν κρίνεται αναγκαία και η επιστροφή στο φασιστικό παρελθόν. Ο κίνδυνος ενός νέου φασισμού είναι περιορισμένος γιατί δεν εξυπηρετεί το σύστημα. Ο φασισμός του 40 οδήγησε στην Κινέζικη επανάσταση. Επανάληψη του φαινομένου μπορεί να οδηγήσει σε μία νέα παγκόσμια κομμουνιστική επανάσταση. Η ιστορία επαναλαμβάνεται μόνο ως φάρσα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 3.Οι επαναστάσεις του 21ου αιώνα δεν θα έχουν καμία σχέση με τις βίαιες επαναστάσεις του 20ου αιώνα , 'όπως η Ρωσική , και Κινέζικη. Αν ο καπιταλισμός καταρρεύσει θα παραδώσει την εξουσία ειρηνικά , όπως έγινε με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Μπήκαμε ήδη στην εποχή των ειρηνικών επαναστάσεων. Οι καπιταλιστές του 21ου αιώνα έχουν μελετήσει και αφομοιώσει τόσο καλά τον Μαρξισμό που γνωρίζουν καλύτερα από τον καθένα , ότι, στην περίπτωση της κατάρρευσης κάθε βίαιη αντίσταση στην παράδοση της εξουσίας θα ήταν μάταιος κόπος αλλά και καταστροφική

Ο κίνδυνος μιας βίαιης κοινωνικής αναταραχής δεν βρίσκεται στη Δεξιά. Βρίσκεται συνολικά στην πολιτική Αριστερά που δεν είναι κατάλληλα προετοιμασμένη για το ενδεχόμενο της κατάρρευσης. Δεν έχει επιστημονικά τεκμηριωμένο εναλλακτικό Σχέδιο Δράσης για μια κοινωνική αλλαγή.

"Οι καπιταλιστικές μεταρρυθμίσεις δεν προκύπτουν από την δύναμη των ισχυρών, αλλά από έλλειψη ισχύος των αδυνάτων. " έλεγε ο Μαρξ.

Το πρόβλημα της σημερινής κρίσης δεν βρίσκεται στην δύναμη των ισχυρών του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού. Το πρόβλημα βρίσκεται στην έλλειψη ισχύος των αδυνάτων. Καί γι΄αυτό οι ευθύνες τις σημερινής Αριστεράς ,στο σύνολό της, είναι τεράστιες.

Οι "παράπλευρες απώλειες ",στον σημερινό παγκόσμιο οικονομικό πόλεμο μπορεί να είναι καταστροφικές για τους "αδύναμους" , εξαιτίας των λαθών της Αριστεράς στο σύνολό της.

Δυστυχώς ,αυτός ο κίνδυνος και η τεράστια ευθύνη, δεν φαίνεται να έχει γίνει αντιληπτή από όλες τις ηγεσίες της Αριστεράς. Φαίνεται πως απωθούν από τη σκέψη τους ότι τα λάθη στην πολιτική ισοδυναμούν με εγκλήματα.

ΔΑΡΒΙΝΟΣ : 200 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ

2009-02-16T09:56:00.000-08:00

200 χρόνια μετά τη γέννηση του Δαρβίνου , δικαιολογημένα σήμερα διεξάγεται ένας διάλογος για την αξία της θεωρίας του. Η θεωρία της εξέλιξης των ειδών αποτέλεσε μια από τις μεγαλύτερες επαναστάσεις στην επιστήμη της Βιολογίας.

Η θεωρία του ανέτρεψε την μέχρι τότε "κρατούσα άποψη" της χριστιανικής θεολογίας πως ό θεός έπλασε τον Αδάμ και την Εύα. Με τη θεωρία της εξέλιξης των ειδών τεκμηριώνεται επιστημονικά πλέον πως κάποιο είδος πιθήκου "έπλασε" τον Αδάμ και την Εύα.

Έτσι ο Δαρβίνος και η θεωρία του ήταν και είναι μέχρι σήμερα το "κόκκινο πανί" για την χριστιανική εκκλησία. Παρά τον "ιερό πόλεμο" όμως εναντίον του, σήμερα το 70% των ανθρώπων πιστεύουν σ' αυτήν.

Πέρα όμως από αυτό η θεωρία της εξέλιξης αποτέλεσε τη θεωρητική βάση σημαντικών κοινωνικών αναστατώσεων κατά το 19ο και τον 20ο αιώνα.

Στη θεωρία του Δαρβίνου ο Μαρξ βρήκε την επιστημονική τεκμηρίωση της δικής του θεωρίας. Τη θεωρία του ιστορικού υλισμού. Ο ιστορικός υλισμός του Μαρξ δεν είναι παρά η μεταφορά της θεωρίας του Δαρβίνου στην κοινωνία. Δεν είναι παρά η θεωρία των νόμων της εξέλιξης της ανθρώπινης κοινωνίας. Ο Μαρξ θα μπορούσε να πει κανείς πως είναι ο Δαρβίνος της κοινωνικής εξέλιξης.

Σήμερα είναι γνωστό πως η θεωρία αυτή του Μαρξ αποτέλεσε τη θεωρητική βάση όλων των κομμουνιστικών κινημάτων και επαναστάσεων του 19ου και του 20ου αιώνα.

Παράλληλα όμως στο Δαρβίνο στηρίχτηκαν και οι φασιστικές θεωρίες των αντίστοιχων κινημάτων του 20ου αιώνα. Με μια αντιεπιστημονική παραποίηση , μετέτρεψαν τη θεωρία της εξέλιξης , σε θεωρία της φυσικής επιλογής , της κυριαρχίας του ισχυρού ,και του ανταγωνισμού των ειδών. Σ' αυτές τις θεωρίες στηρίχτηκε ο κοινωνικός Δαρβινισμός που αποτέλεσε αντίστοιχα την θεωρητική βάση του φασισμού.

Η επιστήμη της Βιολογίας μέσα από την πολιτικοποίησή της χρησιμοποιήθηκε για την ανάπτυξη τόσο προοδευτικών όσο και αντιδραστικών κινημάτων.

Τα γράφουμε αυτά γιατί η ιστορία επαναλαμβάνεται και με την σημερινή θεωρία της εξέλιξης, με την πολιτικοποίηση της επιστήμης της Οικολογίας.

Ένας Κοινωνικός Οικολογισμός , αντίγραφο του Κοινωνικού Δαρβινισμού, καλλιεργείται επικίνδυνα και συστηματικά στις μέρες μας. Και μπορεί αθόρυβα να αποτελέσει τη θεωρητική βάση ενός νεοφασισμού στον 21ο αιώνα.

Οι θεωρίες της "τροφικής αλυσίδας", της "οικολογικής ισορροπίας", "της προστασίας του περιβάλλοντος", και " των περιορισμένων φυσικών πόρων", δεν είναι θεωρίες της επιστήμης της Οικολογίας . Είναι δημιουργήματα της θεολογικής οικολογίας , προκειμένου να ανατρέψουν την σημερινή θεωρία τη εξέλιξης που δεν είναι άλλη από την επιστήμη της Οικολογίας.

Σχετικά μ' αυτό το θέμα όμως σε επόμενη ανάρτησή μας.

TI ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΟΤΑΝ ΠΙΝΟΥΜΕ Coca Cola;

2009-02-12T07:21:00.000-08:00

Από μια φίλη πήρα το παρακάτω e-mail και το αναμεταδίδω.

Τα πρώτα 10 λεπτά: 10 κουταλιές ζάχαρης εισχωρούν στο σύστημά σας. (100%της προτεινόμενης ημερήσιας χρήσης.) Ο λόγος που δεν κάνετε αμέσως εμετό από την υπερβολική δόση ζάχαρης είναι το φωσφορικό οξύ που κόβει την γεύση και σας επιτρέπει να κρατήσετε το αναψυκτικό στο στομάχι σας.
20 λεπτά: Το ζάχαρό σας προκαλεί μια έκρηξη ινσουλίνης. Το συκώτι σας ανταποκρίνεται σε αυτό, μετατρέποντας όση ζάχαρη μπορεί σε λίπος (και υπάρχει πολύ ζάχαρη αυτή τη στιγμή).
40 λεπτά: Η απορρόφηση καφεΐνης έχει ολοκληρωθεί. Οι κόρες σας διαστέλλονται, η πίεση του αίματος αυξάνεται και το συκώτι συνεχίζει να ρίχνει ζάχαρη στο αίμα. Oι δέκτες αδενοσίνης στον εγκέφαλό σας φράζουναποτρέποντας την υπνηλία.
45 λεπτά: Το σώμα σας ανεβάζει την παραγωγή ντοπαμίνης, ερεθίζοντας τα κέντρα ευχαρίστησης στον εγκέφαλό σας. Είναι ο ίδιος τρόπος που λειτουργείκαι η ηρωίνη.
>60 λεπτά: Το φωσφορικό οξύ δεσμεύει το ασβέστιο, το μαγνήσιο και τονψευδάργυρο στο χαμηλότερο έντερό σας, παρέχοντας μιας περαιτέρω ώθηση στομεταβολισμό. Αυτό γίνεται από τις υψηλές δόσεις της ζάχαρης και των τεχνητών γλυκαντικών ουσιών που αυξάνουν επίσης την ουρική έκκριση του ασβεστίου.
>60 λεπτά: Οι διουρητικές ιδιότητες της καφεΐνης κάνουν παιχνίδι. (Σας κάνει να πρέπει να κατουρήσετε.) Τώρα βεβαιώνεται ότι θα εκκενώσετε τοσυνδεμένο ασβέστιο, το μαγνήσιο και τον ψευδάργυρο που πήγαινε στα κόκαλάσας καθώς επίσης και το νάτριο, τον ηλεκτρολύτη και το νερό.
>60 λεπτά: Δεδομένου ότι το rave μέσα σας πεθαίνει, θα αρχίσετε να έχετε μια συντριβή ζάχαρης. Μπορεί να γίνετε οξύθυμοι ή/και αργόστροφοι. Έχετε επίσης τώρα, κυριολεκτικά, κατουρήσει όλο το νερό που περιείχε η Coke, μαζί με τις πολύτιμες θρεπτικές ουσίες που το σώμα σας θα μπορούσε να έχει χρησιμοποιήσει για να ενυδατώσει το σύστημά σας ή να χτίσει τα ισχυρά κόκαλα και τα δόντια.
Πως η Κόκα Κόλα και η Pepsι μας «ΒΟΗΘΟΥΝ» ;
Μπορείς να καθαρίσεις μια τουαλέτα: Καταβρέξτε με ένα κουτάκι Coca - Cola την λεκάνη της τουαλέτας. 1 ώρα μετά θα λάμπει από καθαριότητα. Το κιτρικό οξύ της Coke εξαφανίζει όλες τις χρωστικές κηλίδες από τις πορσελάνες. Μπορείτε να αφαιρέσετε την σκουριά από τον προφυλακτηρα του αυτοκινήτου σας: Τρίψτε τον προφυλακτήρα με ένα τσαλακωμένο αλουμινόχαρτο, βουτηγμένο στην Coca - Cola
Καθαρίστε τους πόλους της μπαταρία του αυτοκινήτου από την διάβρωση: Ρίξτε ένα κουτάκι Coca- Cola πάνω στους πόλους της μπαταρίας για να εξαφανίσετε την διάβρωση Η σκουριά φεύγει με την πρώτη: Απλώστε ένα πανί βουτηγμένο στην Coca - Cola στη σκουριά για λίγο χρονικό διάστημα Μπορείτε να αφαιρέσετε το γράσο από τα ρούχα: Ρίξτε ένα κουτάκι Coke πάνω στον λεκέ από γράσο, μαζί με απορρυπαντικό, και τρίψτε το κυκλικά. Η Coca - Cola / Pepsi θα βo ηθήσει να εξαφανιστεί ο λεκέςΜπορεί επίσης να εξαφανίσει την θολούρα από το παρμπρίζ σαςΑυτό το κατασκεύασμα το πίνουμε! Φυσικά το χρησιμοποιούμε για να καθαρίζουμε και τους λεκέδες μας. Και πληρώνουμε γι' αυτό!

Πληροφοριακά: Ο μέσος όρος pH των αναψυκτικών, π.χ. Coke & Pepsi είναι 3.4. Αυτή η ποσότητα οξύ είναι αρκετά δυνατή για να διαλύσει δόντια και κόκαλα! Το σώμα μας σταματάει να χτίζει τα κόκαλα περίπου στην ηλικία των 30. Μετά από αυτή την ηλικία αρχίζει να διαλύει τα κόκαλα κάθε χρόνο μέσα από τα ούρα μας, εξαρτώμενο όμως πάντα από την οξύτητα του φαγητού που λαμβάνει. Το διαλυμένο ασβέστιο καταλήγει από τις αρτηρίες, τα αιμοφόρα αγγεία, το δέρμα, τους ιστούς και τα διάφορα όργανα, στα νεφρά με αποτέλεσμα την δημιουργία της πέτρας στα νεφρά. Τα αναψυκτικά δεν έχουν καθόλου φυσικά στοιχεία (σε αντίθεση με τις βιταμίνες και το φυσικό νερό). Έχουν περισσότερη ζάχαρη, υψηλότερη οξύτητα και χρωστικά. Μερικοί άνθρωποι προτιμούν να πίνουν ένα αναψυκτικό μετά από κάθε γεύμα. Φαντάζεστε ποιο είναι το αντίκτυπο? Το αντίκτυπο? Το σώμα μας έχει μία ενδεικτική τιμή 37ο για τη λειτουργία της χώνευσης των ενζύμων. Η θερμοκρασία των αναψυκτικών είναι κατά πολύ μικρότερη από 37, μερικές φορές είναι πολύ κοντά στο 0. Αυτή η διαφορά θερμοκρασίας έχει σαν αποτέλεσμα να επηρεάζεται η διαδικασία των ενζύμων και να δημιουργεί stress στο χωνευτικό μας σύστημα κι αυτό να χωνεύει λιγότερο φαγητό. Στην πραγματικότητα το φαγητό ζυμώνεται. Το ζυμωμένο φαγητό προκαλεί δυσοσμία, αέρια, αποσύνθεση και δημιουργεί τοξικά, τα οποία απορροφούνται από τα έντερα, κι έτσι περνάνε μέσα στ ο αίμα απ ' όπου διοχετεύονται σε ολόκληρο το σώμα. Αυτή η εξάπλωση των τοξικών βοηθάει στην δημιουργία διαφόρων αρρωστιών.

Μερικά παραδείγματα:Πριν μερικούς μήνες, έγινε ένας διαγωνισμός στο πανεπιστήμιο Delhi «Ποιος θα πιει την περισσότερη Coke ?' Ο νικητής ήπιε 8 μπουκάλια και πέθανε επί τόπου από την υπερβολική δόση «μελανικής διοξίνης» στο αίμα του και μη επαρκής οξυγονώσεως. Από τότε, ο πρύτανης απα γόρεψε τα αναψυκτικά από την καντίνα του πανεπιστημίου. Κάποιος έβαλε ένα σπασμένο δόντι σε ένα μπουκάλι Pepsi όπου μετά από 10 ημέρες αυτό διαλύθηκε! Τα δόντια και τα κόκαλα είναι τα μόνο ανθρώπινα όργανα που μένουν άθικτα αρκετό καιρό μετά από το θάνατό μας. Φανταστείτε τι μπορεί να κάνει αυτό το αναψυκτικό στα ευαίσθητα έντερά σας και στο εσωτερικό του στομάχου σας όπου καταλήγει!

ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ

2009-02-10T23:23:00.000-08:00

Μετα το "ΓΥΝΑΙΚΑ-ΑΝΔΡΑΚΙ" ,συνεχίζουμε σήμερα με το "ΟΙ ΜΑΓΚΕΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΠΙΑ"
Εχουν δίκαιο οι γυναίκες που εκφράζουν αυτό το παράπονο. Που σημαίνει ότι και ο άνδρας έχει χάσει σήμερα ένα μέρος από την παραδοσιακή αρρενωπότητα.
Τρείς είναι κατά τη γνώμη μας οι αιτίες.
1. Η καθιστική ζωή. Οι ανάγκες της πνευματικής εργασίας έχουν καθηλώσει τον άνδρα σε μια καρέκλα για 8 με 10 ώρες. Η μειωμένη αυτή σωματική δραστηριότητα, αν δεν καλύπτεται από αντίστοιχη γυμναστική, οδηγεί αναγκαστικά το μυϊκό σύστημα του άνδρα σε μια κατάσταση υπολειτουργίας. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν πως το μυικό σύτημα κατά την λειτουργία του παράγει και αυτό ανδρικές ορμόνες. Όσο περισσότερο υπολειτουργεί τόσο οι ανδρικές ορμόνες θα μειώνονται στον ανδρικό οργανισμό.
2.Το μολυσμένο περιβάλλον και οι τοξικές ουσίες στα τρόφιμα ,έχουν δυσμενή επιδραση στο ορμονικό σύστημα του άνδρα. Είναι γνωστό το παράδειγμα των ορμονών στο κοτόπουλο και της επίδρασης του στην ανάπτυξη των αγοριών.
Από στατιστικές έρευνες μαθαίνουμε πως η παραγωγή σπερματοζωαρίων στον άνδρα έχει μειωθεί κατά 25 μέχρι 30%.
Αυτό σημαίνει πως έχουμε μια ,μικρή η μεγάλη , υποβάθμιση της λειτουργίας του ανδρικού ορμονικού συστήματος.
3. Έχει αλλάξει η διαπαιδαγώγηση των αγοριών μέσα στην οικογένεια. Μια γυναίκα ,λίγο ανδράκι δεν μπορεί να διαπαιδαγωγήσει τον αυριανό "μάγκα". Από την άλλη μεριά ο μπαμπάς που δεν είναι "μάγκας" πιά ,ουτέ να διαπαιδαγωγίσει μπορεί ,αλλά ούτε και να αποτελέσει το πρώτυπο του παραδοσιακού "μάγκα" για το αγόρι.
Φαίνεται πως για την κοινωνική πρόοδο και ο άνδρας και η γυναίκα πλήρωσαν ένα μικρό η μεγάλλο τίμημα. Θυσίασαν και δυό στο βωμό της κοινωνικής εξέλιξης ένα κομμάτι από τη θηλυκότητα και τη αρρενωπότητα αντίστοιχα.
Αντί για την εξίσωση των δικαιωμάτων των δύο φύλων, προχωράμε πρός μια εξομοίωση τους.
Όσο η "διαφορά δυναμικού" ανάμεσα στους δυό αντίθετους πόλους ,αρσενικό -θηλυκό θα μειώνεται, τόσο η ένταση του ηλεκτρικού ρεύματος (έρωτας -αγάπη) που ενώνει τους δύο πόλους θα μικράίνει.

ΓΥΝΑΙΚΑ - ΑΝΔΡΑΚΙ

2009-02-04T10:57:00.000-08:00

"Οι μάγκες δεν υπάρχουν πιά" φωνάζουν οι γυναίκες. " Η γυναίκα έγινε ανδράκι" απαντούν οι άνδρες. Ο μοναδικός εμφύλιος που και οι δύο αντίπαλοι έχουν δίκαιο.
Όμως περισσότερο δίκαιο έχουν οι άνδρες. Η γυναίκα εργαζόμενη αναγκαστικά έγινε λιγότερο "θηλυκό" ,από τη γυναίκα νοικοκυρά .
Για να μπεί στην ανδροκρατούμενη αγορά εργασίας υποχρεώθηκε να γίνει λίγο ανδράκι. Υποχρεώθηκε να κρύψει ενα κομμάτι από τη θηλυκότητά της για να μην αποσπά τη ανδρική προσοχή από την εργασία του. Υποχρεώθηκε να φορέσει ανδρικό παντελόνι για να μην μπλέκεται το φουστάνι στα γρανάζια των μηχανών.Υποχρεώθηκε να κόψει τα μαλιά κοντά για να μειώσει το χρόνο της καθημερινής τους φροντίδας.
Πάνω από όλα όμως η γυναίκα εργαζόμενη υποχρέωθηκε να γίνει λιγότερο μητέρα. Και τα παιδιά λιγότερο παιδιά της. Μια "πληρωμένη μαμά" αντικατέστησε τη φυσική μητέρα. Και η γυναίκα έγινε λιγότερο μητέρα για τα παιδιά.
Η γυναίκα για να επιβιώσει υποχρεώθηκε να πουλήσει "στο διάβολο" της αγοράς εργασίας ένα κομμάτι από την καρδιά της γυναικείας φύσης, της θηλυκότητάς της .Της μητρότητά της ,του ενστίκτου του μητρικού φίλτρου.
Κέρδισε την αγορά εργασίας έχασε όμως τα παιδιά ,που τώρα βγαίνουν αγανακτισμένα στούς δρόμους.
Μιμούμενη τον άνδρα στην αγορά εργασίας έκανε το ίδιο και στην οικογένεια. Έγινε και λίγο πατέρας.
Η γυναίκα έγινε τελικά λιγώτερο γυναίκα , υποχρεώθηκε να γίνει λίγο ανδράκι. Έτσι όμως εγινε λιγότερο θηλυκό.
Έχουν δίκαιο οι άνδρες που έπαψαν να είναι παραδοσιακοί κυνηγοί, αφού δεν υπάρχει το παραδοσιακό κυνήγι.
Βέβαια κάτι αντίστοιχο συνέβη και με τους άνδρες. Γι'αυτό και οι γυναίκες έχουν δίκαιο.
Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα.

ΑΓΡΟΤΕΣ-ΝΕΟΛΑΙΑ ΙΔΙΑ ΓΕΥΣΗ

2009-01-28T08:24:00.000-08:00

Αυτές τις μέρες με την πρωτοφανή κινητοποίηση των αγροτών ένα ερώτημα πλανάται στις δημόσιες συζητήσεις. Γιατί η κυβέρνηση αφού εγνώριζε τις προθέσεις των αγροτών , δεν ανακοίνωσε νωρίτερα το πακέτο των μετρων των 500 εκ . ευρώ , για να προλάβει τι κινητοποιήσεις.

Μα ακριβώς γιατί δεν ήθελε να τις προλάβει. Γιατί ήξερε καλύτερα από τον καθένα ότι οποιαδήποτε κινητοποίηση των αγροτών , κάτω από τις σημερινές συνθήκες , δεν μπορούσε παρά να λειτουργήσει , σαν βαλβίδα ασφαλείας σε μια χύτρα που βράζει.

Η νεολαία της αγροτιάς ζώντας στο πετσί της το αγροτικό πρόβλημα , κατέβηκε στούς δρόμους διεκδικώντας ένα Εθνικό Σχεδίο Δράσης για την γεωργία του μέλοντος.

Όπως και οι μαθητές έτσι και οι νέοι αγρότες διεκδικούν ένα καλύτερο μέλον για τη ζωή τους. Διεκδικούν μια μακροπρόθεσμη λύση στα προβλήματά τους. Βλέπουν καθαρά το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται και τρομάζουν.

Η κυβέρνηση και το σύστημα γνωρίζουν πολύ καλά ποιό πρέπει και μπορεί να είναι ένα Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τη γεωργία. Δεν κινείται όμως προς την κατέυθυνση αυτή γιατί θίγονται τεράστια οικονομικά συμφέροντα.

Από την άλλη πλευρά η πολιτική Αριστερά , ενσωματομένη στο σύστημα ,ούτε θέλει αλλά και ούτε μπορεί να προτείνει ένα τέτοιο σχέδιο. Λειτουργεί σαν συντεχνιακός εκπρόσωπος ενός τμήμταος της αγροτιάς για ψηφοθηρικούς λόγους.

Έτσι ,σε μια στιγμή που η αγροτική οικονομία αντιμετωπίζει την μεγαλύτερη μεταπολεμική κρίση, οι αγρότες βρίσκονται "επι ξύλου κρεμάμενοι". Βρίσκονται μροστά σε ένα πρωτοφανές αδιέξοδο.

Κανείς δεν τούς προτείνει μια λύση για το αδιέξοδο. Οι ίδιοι είναι αδύνατον να την βρούν γιατί τους λείπει η κατάλληλη επιστημονική γνώση. Και από την άλλη μεριά οι κομματικοί αγροτοπατέρες αδιαφορούν για το πρόβλημα. Αρκούνται στα προνόμια της "καρέκλας" που κάθονται.

Κάτω από τέτοιες συνθήκες οποιαδήποτε κινητοποίηση είναι καταδικασμένη σε αποτυχία.

Αργά η γρήγορα θα οδηγθεί στη φθορά και την υποχώρηση. Η οργή ενός κόσμου που "βράζει" θα οδηγηθεί στην εκτόνωση. Και η κυβέρνη θα έχει ήσυχο το κεφάλι της για ένα χρόνο , μέχρι τον επόμενο χειμώνα

Από την άλλη μεριά η καλλιέργεια της κινδυνολογίας και του φόβου στη μεσαία τάξη , δημιουργώντας συντηρητικά αντανακλαστικά , οδηγούν τους δυσαρεστημένους της Ν.Δ στην επιστροφή της καμματικής τους ασφάλειας.

Κάτω από τις σημερινές συνθήκες της πρωτόγνωρης οικονομικής κρίσης η κυβέρνηση δεν έχει κανένα λόγο να αποτρέπει λαϊκές κινητοποιήσεις , που από την αρχή είναι γνωστό ότι θα οδηγηθούν σε αδιέξοδο.

Το κέρδος της είναι διπλό σ'αυτές τις περιπτώσεις. Εκτόνωση της δυσαρέσκειας από τη μιά ,και "άγρα ψήφο" από την άλλη.

Όμως μια λαϊκή παροιμία λέει πως "ο θεός αγαπάει τον κλέφτη , αγαπάει όμως και τον νοικοκύρη."

Παρά το αδιέξοδο και τον εκφυλλισμό τους , οι κινητοποιήσεις αυτές δεν παύουν να είναι μια σημαντική επένδυση για το λαϊκό κίνημα. Με τους αγώνες αυτούς οι νεολαία συνειδητοποιεί μέσα από την πράξη , την τεράστια δύναμη του οργανωμένου αγώνα.

Όταν η δική τους Αριστερά θα έχει έτοιμο το Εθνικό Σχέδιο Δράσης για τη γεωργία και τη νεολαία , το κίνημά τους δεν πρόκειται να οδηγηθεί σε αδιέξοδο. Ο δόμος για τη διέξοδο θα είναι ανοιχτός και φωτεισμένος.

Και τότε ούτε οι αγρότες ,ούτε η νεολαία θα κάνουν πίσω.

ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΣΧΕΣΕΩΝ

2009-01-24T00:49:00.000-08:00

Σε μια εποχή όπου όλα τα δημόσια αγαθά έχουν μετατραπεί σε εμπορεύμετα δεν θα μπορούσαν να μείνουν "έξω από το χωρό " και οι ανθρώπινες σχέσεις.

Στην εποχή όπου η υγεία , η παιδεία , το περιβάλλον, το νερό , ο αέρας , η γνώση, ακόμα και ο ίδιος ο άνθρωπος , έχουν γίνει έμπορεύματα για κερδοσκοπία , δεν θά μπορούσαν να ξεφύγουν και οι ανθρώπινες σχέσεις , της γνωριμίας , της συνάντησης , της φιλίας , της αγάπης.

Από αυτήν την κατάσταση ,δυστυχώς,δεν μπόρεσαν να ξεφύγουν και οι ηλεκτρονικές ανθρώπινες σχέσεις. Η e-συνάντηση , η e-επίσκεψη , η e-φιλία , η e-αγάπη.

Δύο είναι οι τρόποι αυτής της εμπορευματοποίησης.

Ο πρώτος τρόπος είναι το δικαίωμα πνευματικής ιδιοκτησίας. Επισκέπτεσαι κάποιο ιστολόγιο , και σε κάποια γωνιά διαβάζεις , προσοχή το παρων ιστολόγιο είναι πνευματική ιδιοκτησία του δημιουργού του. Δηλαδή εμπόρευμα.

Μπορείς να δείς τη βιτρίνα , αλλά δεν μπορείς να χρησιμοποιήσεις το εμπόρευμα. Αν θέλεις να το κάνεις πρέπει να πληρώσεις.

Η άλλη μορφή εμπορευματοποίησης είναι οι διαφημίσεις.

Πολλά ιστολόγια , συνήθως γυναικών, θυμίζουν κοσμικές δεξιώσεις . Κάθε ιστολόγιο δεν είναι παρά ένα ωραίο σαλόνι , με εντυπωσιακά έπιπλα . Στη μέση ένας "μπουφές" με ένα μενού ,συνήθως από κέτερινγκ . Στην είσοδο το βιβλίο επισκεπτών για τα σχόλια. Και στούς τοίχους κρεμασμένες , αντί για ζωγραφικούς πίνακες , διαφημιστικές ταμπέλες.

Αν θέλεις να επισκευτείς το σαλόνι και να δοκιμάσεις το φαγητό , πρέπει να "πληρώσεις εισητήριο" βλέποντας υποχρεωτικά τις διαφημιστικές ταμπέλες. Μπορεί να είσαι επισκέπτης , γνωστός , φίλος και καλός , αλλά το εισητήριο ,εισητήριο.

¨Ετσι δεν είναι καθόλου παράξενο που στο βιβλίο επισκεπτών , τα σχόλια δεν είναι παρά απλές φιλοφρονήσεις. "Ωραίο το σαλόνι σου." "Νόστιμο το φαγητό." "Πέρασε και από το σπίτι να τα πούμε" . "Τη φιλία μου"(αληθινή;) και "την αγάπη μου"(αληθινή;).

Τα ιστολόγια που αποτελούν πραγματική ανιδιοτελή προσφορά προς τον συνάνθρωπο είναι οι εξαιρέσεις. Που όμως δεν αναιρούν αλλά επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Ο άνθρωπος εμπόρευμα δεν είναι παρά ο αποξενωμένος άνθρωπος από τον ανθρώπινο εαυτό του. Δεν είναι παρά ο αποξενωμένος ανθρωπος από τους συνανθρώπους. Δεν είναι παρά ο αποξενωμένος άνθρωπος από τις ανθρώπινες σχέσεις. Οι ανθρώπινες σχέσεις από ανθρώπινος σκοπός, έχουν μεταβληθεί σε μέσο κερδοσκοπίας.

Ο άνθρωπος εμπόρευμα ζεί σε μια πρωτοφανή μοναξιά.

Την ασυνείδητη μοναξιά της παρέας , η τη συνειδητή μοναξιά της μοναχικότητας.

Ρ Ο Μ Α Ν Τ Ι Κ Η Α Γ Α Π Η

2009-01-13T03:41:00.000-08:00

.

" Δεν είναι αλήθεια , όπως ισχυρίζονται οι οπαδοί της ρομαντικής αγάπης , πως στον κόσμο υπάρχει ένα μόνο πρόσωπο που θα μπορούσαμε να αγαπήσουμε και πως η μεγάλη στιγμή στη ζωή για τον καθένα μας είναι να βρεί αυτό το πρόσωπο.

Ούτε αληθεύει πως αν βρεθεί αυτό το πρόσωπο η αγάπη γι'αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να αποσύρουμε την αγάπη μας από τούς άλλους.

Αγάπη που μπορεί να τη νοιώσει κανείς γιά ένα μόνο πρόσωπο , αποδείχνει μ'αυτό και μόνο το γεγονός , ότι δεν πρόκειται για αγάπη αλλά για συμβιωτική προσήλωση."

Η βασική επιβεβαίωση που εμπεριέχεται στην αγάπη , απευθύνεται πρός το αγαπημένο πρόσωπο , που το θεωρούμε σαν ενσάρκωση των ουσιαστικών ανθρώπινων ιδιοτήτων.
Αγάπη ενός προσώπου σημαίνει αγάπη για τον άνθρωπο σαν άνθρωπο.

Ε. Φρομ.

Το απόσπασμα αυτό αφιερώνεται στις μοναχικές ρομαντκές κυρίες , που αναζητούν τον ένα και μοναδικό άνδρα της ζωής τους , η που μένουν " απαρηγόρητες για τον ένα και μοναδικό άνδρα που έχασαν από τη ζωή τους.

Δίπλα σας υπάρχουν πολλοί και μοναδικοί. Αλλάξτε "φακούς επαφής" για να τους δείτε..

ΤΟ ΝΑ ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ

2009-01-09T01:23:00.000-08:00

Το να ακούει κανείς τον εαυτό του είναι τόσο δύσκολο ,γιατί αυτή η τέχνη απαιτεί μια άλλη ικανότητα , σπάνια στον σύγχρονο άνθρωπο :

την ικανότητα να μένει μόνος με τον εαυτό του.

Πραγματικά έχουμε αναπτύξει μια φοβία μην τυχόν
και μείνουμε μόνοι.

Προτιμούμε την πιό τιποτένια και την πιό
αντιπαθητική συντροφιά ,τις πιό ασήμαντες δραστηριότητες ,παρά να μείνουμε μόνοι με τον εαυτό μας.

Φαίνεται ότι μας τρομάζει η προοπτική να αντιμετωπίσουμε τον εαυτό μας.

Ωφείλεται αυτό στό γεγονός ότι νοιώθοθμε πως είναι απαίσια η συντροφιά με τον εαυτό μας;

Πιστεύω ότι ο φόβος ναμείνουμε μόνοι με τον εαυτό μας , είναι περισσότερο ένα συναίσθημα αμηχανίας , που πολλές φορές φθάνει ως τον τρόμο που μας προξενεί να βλέπουμε ένα πρόσωπο τόσο πολύ γ ν ω σ τ ό ,αλλά και τόσο παράξενο.
Μας πιάνει ο φόβος και το βάζου με στα πόδια.

Έτσι χάνουμε την ευκαιρία να ακούσουμε τον εαυτό μας και συνεχίζουμε να αγνοούμε την συνείδησή μας.

Εριχ Φρόμ

Μοναξιά της Δυστυχίας

2009-01-06T01:21:00.000-08:00

Δεν είμαστε ευτυχισμένοι επειδή χαλιναγωγούμε τα πάθη μας.

Επειδή είμαστε ευτυχισμένοι χαλιναγωγούμε τα πάθη μας.

Σπινόζα

Αν στη θέση της ευτυχίας βάλει κανείς τη δυστυχία θα μπορούσε με τη λογική του Σπινόζα να πεί:

Δεν είμαστε δυστυχισμένοι επειδή δεν χαλιναγωγούμε τα πάθη μας.

Επειδή είμαστε δυστυχισμένοι δεν χαλιναγωγούμε τα πάθη μας.

Αν η μοναξιά μπορεί να θεωρηθεί "πάθος" με την πλατιά ένοια του όρου. τότε:

Δεν είμαστε δυστυχισμένοι επειδή "δεν χαλιναγωγούμε " την μοναξιά μας.

Επειδή είμαστε δυστυχισμένοι δεν "χαλιναγωγούμε" την μοναξιά μας.

Ισως στην πραγματικότητα να μην υπάρχει...

Η δυστυχία της μοναξιάς αλλά

Η μοναξιά της δυστυχίας.

Μοναχική καρδιά.

2009-01-05T03:40:00.000-08:00

Μέρες χριστουγέννων στό παγκάκι ενός πάρκου κάθεται μιά μοναχική "Καρδιά".

Στην πλατεία του πάρκου παίζουν δυό μικρά παιδιά.

Το ένα όμορφο χαρούμενο ,το άλλο άσχημο γκρινιάρικο.

Η "Καρδιά "τα πλησιάζει και ρωτάει πως τά λένε.

Τό όνομά μου είναι "Μίσος" απαντάει τό άσχημο.

Εμένα με λένε "Αγάπη" απαντάει το όμορφο.

Η "Καρδιά" αναρωτιέται τίνος είναι τα παιδιά.

Πρώτα φτάνουν οι γονείς του άσχημου και γνωρίζονται με την "Καρδιά".

Χαίρομαι για τη γνωριμία είμαι ο "Πλούτος" λέει ο μπαμπάς.

Και εγώ επίσης , είμαι η "Απληστία" συνεχίζει η μαμά.

Η σκηνή επαναλαμβάνεται με τους γονείς της "Αγάπης"

Εγώ είμαι ο "Νούς" απαντάει ο μπαμπάς της "Αγάπης"

Καί μένα με λένε "Καρδιά" συνεχίζει η μαμά , και είμαι τρελά ερωτευμένη με τον άνδρα μου.

Σαν έφυγαν οι οικογένειες, η καρδιά πρόσεξε στο αντικρυνό παγκάκι έναν όμορφο μοναχικό "Νού".

Τον ερωτεύθηκε τρελά.

Τα επόμενα χριστούγεννα τα παιδιά στο πάρκο θα είναι τρία.

Ένα το "Μίσος" , δύο οι "Αγάπες"

Σε λίγα χρόνια θα υπάρχει το "Πάρκο της Ευτυχίας"

Κ Α Λ Η Χ Ρ Ο Ν Ι Α

Καλή χρονιά.